December

Ik dacht, ik moet maar weer eens wat schrijven, aangezien de laatste keer op 30 november was en dat alleen twee foto's is het wel weer eens tijd voor een update.

Er is hier flink wat gebeurdt in de laatste maand.

We zijn er achter gekomen dat, als alles goed gaat, we volgend jaar juli er een baby bij hebben. Ik heb ondertussen al een flink buikje, en na een paar weken flink beroerd voelen, gaat dat nu gelukkig weer wat beter.
En vanwege dit nieuws besloot m'n moeder om maar eventjes voor vier dagen over te komen vliegen! Het was erg fijn om even te kunnen knuffelen, ook voor de mannen.

Lisa, Arian's jongere zus, is een paar weken aan deze kant van Canada, ook erg gezellig. En dan is het al weer bijna kerst! We hebben de eerste sneeuw pas in december gekregen en dan begint, hoe fijn ook, de winter voor mijn gevoel toch wat laat en is het voor je het weet het einde van het jaar.

Met Erik gaat het goed, 't is over het algemeen wel een vrolijke kerel. Maar kan ook best chagrijnig zijn en is erg goed in zeuren als het niet naar zijn zin gaat. Woedeaanvallen zijn ook niet vreemd, en die mag hij bij de voordeur uitgillen, wat een herrie kan er uit die kleine longen komen.

Alex heeft het om een reden die we niet zo goed kunnen ontdekken. Hij luistert niet, is enorm druk en zijn voltijds baan is speelgoed afpakken van zijn broer. We hebben dan ook maar besloten dat met kerst en oud en nieuw hij alleen op zondagen mee gaat naar de kerk. We houden het maar zo gewoon mogelijk voor hem. En dan hopelijk gaat het in het nieuwe jaar weer wat beter.
Voor de rest is het een lief mannetje hoor. Hij kan ook erg lief spelen (op de computer), en hij probeert Erik ook wel te troosten als hij huilt, maar dat is dan, je gaat boven op je broer liggen en slaat hem op zijn hoofd. Tja, daar gaat Erik niet minder van huilen natuurlijk.

Arian heeft een cursus Nederlands afgerond, af en toe verbaasd hij me nu dus met wat Nederlandse uitspraken, erg leuk. In het voorjaar is het vervolg en daar wil hij ook wel naar toe. Op zijn werk blijft het lekker druk en hij heeft het er nog steeds naar zijn zin.

Erik, waar is je haar?

November

Gisteren was halloween, gelukkig maar dan kan vandaag al die troep in de tuinen weer opgeruimd worden. Het wordt elk jaar wat gruwelijker met dode poppen in de tuin geraamtes, en geesten. Niets geen schattige spookjes meer, of gezellige pompoenen met enigzins enge gezichten eruit gesneden. Dit jaar waren er ook minder tuinen versierd, we hebben het idee dat dat komt omdat dit ook voor mensen die niet tegen halloween zijn wat te ver gaat.

Zaterdag zijn we naar de fotograaf geweest. We hebben foto's laten maken toen Alex 14 maanden was en ik wilde er ook graag een van Erik rond die tijd. Nu is dat al weer twee maanden geleden, maar ach, wat is twee maanden nu echt. Het ging erg goed, en Alex lacht ook op bijna elke foto. Erik ook, maar ach die heeft vaak een lach op zijn gezicht, dus daar had ik me niet druk om gemaakt. We kwamen er thuis wel achter dat op de foto's van twee jaar geleden Arian hetzelfde shirt draagt!

Erik kan heerlijk zelf spelen. Ik moet dan zijn stoeltje bij de koffietafel zetten, hij pakt een hele rij autootjes of blokken en zit daar dan heerlijk te spelen. Hij is ook over zijn eenkennigheid heen. In de creche huilt hij niet meer. En hij zit ook rustig bij anderen op de arm, zolang hij Arian maar niet ziet. Mij zien is geen probleem, maar Arian wel. Grandma en Grandpa zijn favoriet, maar ja daar blijft hij dan ook elke week een nachtje slapen. Ik vind het zo leuk om te zien hoe hij net zo snel naar hun toe rent als naar ons.

Beide jongens zijn erg makkelijk met andere mensen. Wat ik wel fijn vindt. je kan ze ergens afzetten of als er andere kinderen zijn dan gaan ze daar net zo makkelijk mee mee. Vrijdag ben ik met Susan en haar kids naar een speeltuin geweest en ik heb mijn jongens bijna niet gezien. Af ent oe kwam Erik even gedag zetten, maar die ging dan net zo goed weer met de meiden mee in de bladeren spelen. En als Erik af en toe een eindje ging wandelen dan rende de jongens er wel achteraan om hem weer de goede kant op te sturen.

Zo'n middag kan ik echt genieten van mijn jongens. En daar ben ik erg blij mee, want soms vergeet je dat ze niet alleen maar moeilijk samen kunnen zijn, maar dat het ook gewoon twee lieve jongens zijn.

Het spijt me erg voor de foto van Erik op zijn kant, maar het is na 10en en om de foto te draaien moet ik 'm eerst opslaan op de computer en dan opslaan bij blogger en dan hier neerzetten en daar heb ik nu even geen puf voor, dus helaas moet er met het hoofd gekanteld worden om deze geweldige foto te zien.

Druk weekend.

Dit weekend hebben we een erg hectisch weekeinde en begin van de week. Zaterdag hadden we een bruiloft van een neef van Arian. Daar vonden we vrijdagavond laat eindelijk babysitters voor! Vrijdagavond is Lisa nog even langsgeweest met een vriendin die voor het weekend aan deze kant van 't land is! Ik wist niet wat ik aan moest doen, en verder dan, ja dit is ook wel ok,  komt Arian niet, dus ik had even externe hulp nodig. Zondagavond naar moms verjaardag geweest oma Wilbrink en een tante van Arian waren daar ook. Maandagochtend komt Lisa langs om met m'n mannen te knuffelen. En maandagavond gaan we uit eten met de Droogendyks. En dan begint het gewone leven weer, wat op het moment ook niet erg rustig is. Twee keer per week gedragshulp,  Peace Haven een keer in de week, Arian Nederlandse les.

Gelukkig hebben we niet elk weekend zo'n weekend. Want voor de jongens is het wel wat heftig. Ik ben vanmiddag maar met Alex thuis gebleven uit de kerk, dan kon hij eventjes gewoon rustig een tijdje achter de computer freecell en hartenjagen spelen. Hij begint er best goed in te worden, ahum, je gaat naar help, dan hint en dan doe je gewoon wat hint je vertelt te doen.

Nog wat leuke uitspraken van onze kerel. Hij is helemaal dol op Ketchup, maar noemt het keputch. Als wij keputch zeggen, dan zegt hij, nee mommy, keputch, mmmm.
Vorige week reden we naar kerk en hij wilde 'read the bible songs' luisteren. Dat is van de cd liedjes rond de bijbel. Maar ik wilde dat niet om kwart over 8 's ochtends. Dus toen vroeg hij:
'Read the bible songs backward' (lees de bijbel liedjes achteruit?). Het duurde eventjes, maar toen kwamen we erachter dat hij bedoelde op de weg naar huis.

Erik kan erg goed zelf spelen. Hij is dol op autootjes en kan dan echt een lange tijd aan de tafel zitten en de autootjes steeds heen en weer verplaatsen van de ene plaats naar de andere.
Hij heeft duidelijk geen autisme, maar wel een paar 'sensory' dingen (zintuigen...). Vooral met stoelen, die moeten precies op de goede plaats staan, anders gaat hij gillen en je mag vooral niet op de leuning van een stoel zitten. Als hij in het winkelwagentje zit, mag je de bar waaraan je die duwt niet vasthouden en tuinbroeken moeten direct weer uit. Ach ja, zo zie je maar, in iedereen zitten wel wat trekjes van autisme!
Maar wat een verschil met zijn broer op die leeftijd. Hij kijkt steeds naar ons tijdens spelen of we wel opletten, en steekt zijn armen in de lucht als hij opgetild wil worden.

En een uitzondering, ik heb twee mooie foto's van Alex! Dus die wilde ik jullie niet onthouden, aangezien dat een hele opgave is.

Herfst

Na een lekkere warme zomer is het nu herfst. En dat is duidelijk, jassen zijn uit de kast gehaald, bladeren vallen van de bomen en 't regent regelmatig. Ik ben ondertussen flink aan het snoeien geweest. Mijn twee clematis zijn afgeknipt tot 30 cm boven de grond, ze waren erg lelijk aan het worden. De struiken tegen de schutting heb ik zover afgezaagd dat de takken die bij de buren in de tuin hingen nu allemaal in twee papieren zakken zitten die woensdag met het afval mee mogen.

Ik heb ook plannen gemaakt voor de tuin. Ik wil grind onder de struiken bij de schutting zodat het daaronder niet meer zo donker is en vol met onkruid. In de voortuin wil ik naast de voordeur margrieten en een rij van het gras wil ik gaan gebruiken voor een rij lavendel. Sommige plannen moeten wachten tot het voorjaar, maar de plannen zijn er.

Vandaag zijn we met Erik bij de kinderarts geweest vanwegen zijn eten. Het gaat eigenlijk best goed, hij eet helemaal geen babyvoeding meer. Overdag gaat het ook goed, dan eet hij brood en ontbijtkoek, yoghurt en fruit. Maar het avondeten is een ramp. Ik besteed er eigenlijk geen aandacht aan, maar na 2 happen is hij klaar en zit hij wat te zeuren. Maar hij was gegroeid in de afgelopen paar maanden en hij heeft veel minder vaak last van verstoppingen, dus we gaan maar gewoon door.

Voor de rest krijgt hij nu een hele rij tanden en kiezen in 1 keer. Dus hij kan nu kauwen met kiezen, wat er dan weer voor zorgt dat hij minder vaak over zijn nek gaat. Wat dan weer erg goed is voor mijn gemoedsrust, want ik kan er niet tegen als hij zit te kokhalzen.

Hij is een erg bijdehand ventje, vandaag wilde hij bij mij op schoot, maar dat wilde ik niet. Eerst probeerde hij gewoon op m'n schoot te klimmen. Daarna kreeg ik de gilbehandling, mislukt. Toen dat niet lukte begon hij mij koekjes te voeren en zo over me heen te hangen, ook mislukt. En als laatste pakte hij een autootje en ging voor me heen rijden en over me heen hangen, mmm ook mislukt. Hij was boos! Gelukkig is dat later toen ik klaar was met een flinke knuffel goed gekomen.

Alex bloeit uit op het moment als een enorme helper. Toen ik buiten aan het snoeien was heeft hij een hele hoop takken netjes in een zak gestopt. Vooral met buiten werken helpt hij goed. Binnen kan je hem wel sturen om een luier of doekjes, maar met schoonmaken is hij snel klaar. En koken en bakken dat vindt hij al helemaal niets, 't duurt te lang.

Sinds afgelopen week krijgen we behaviour support. Donderdagochtend komt Tracey weer. Het is een intensief programma voor 3 maanden. Maar ik heb er wel vertrouwen in. Ik ben er echt aan toe dat ik wat tips krijg om Alex te leren om Erik te accepteren.

We hebben een nieuwe traditie gestart. We proberen elke zondagavond een rondje te gaan lopen met de mannen. Voor Alex nemen we geen wagen meer mee, die kan nu best een eind lopen en als we met z'n 4en gaan dan kunnen we gewoon achter hem aan als het nodig is. Erik vindt het wel best om in de kinderwagen te zitten, dus die duwen we nog lekker rond. Alex vindt het geweldig en het is ook gewoon gezond voor ons.

Het autoverhaal, een jaar later...

Vorig jaar is onze oude auto in de prak gereden. Een vrouw reed tegen een Mustang aan en reed daarna achteruit in onze auto.

Vanochtend had Arian onze auto geparkeerd bij zijn werk. En een man reed in zijn truck en om te zorgen dat hij niet tegen een Mustang aanreed is hij tegen onze auto aangereden!

Dit keer valt de schade nog redelijk mee, we hoeven alleen een nieuwe deur en die wordt betaald door degene die de schade heeft gemaakt.

Een hele grote box

Aangezien Alex erg veel moeite heeft met Erik, die natuurlijk steeds bij leert en steeds meer Alex lastig valt in zijn eigen wereldje, hebben we na lang denken een oplossing bedacht.

We hebben een traphekje tussen de woonkamer en de hal opgehangen. Niet dat dit idee lang nadenken nodig had, maar omdat een traphekje dat tussen de brede opening van de woonkamer past nog moeilijk te vinden is. Maar, nu hadden ze er een paar weken geleden een in de aanbieding! En nu hebben we dus een hele grote box, de woonkamer.

Het helpt wel, al duurt het even voordat ze zich na scheiding met hun eigen dingen bezig kunnen houden.

Alex heeft eindelijk de playdough ontdekt. Hij vond het tot nu toe altijd maar smerig, maar ik dacht ik probeer het gewoon nog een keer. Dus ik had klei gekocht en vormpjes en een deegrollertje in zo'n knutselpakket. Het is vooral leuk als mama de diertjes maakt en hij ze weer in een grote homp kan doen. We begonnen met 6 kleuren, maar kind eigen, hebben we nu zo'n smerige groen, grijze bruine homp klei. Tot welke leeftijd blijven kinderen dat eigenlijk doen?

Erik weet ondertussen hoe je een lepel gebruikt en doet dat ook graag. Hij maakt er een enorme bende van, dus normaal gesproken zit hij in de kinderstoel met een slab met lange mouwen aan, maar nu vond hij de yoghurt van Alex en 't is wel erg schattig.

En toen vond ik deze foto nog van Erik:

En hierom houd ik van de zomer! (Bijna over, dus nog even er van genieten).

Huiskamer

Ik had het zo gehad met onze '$2 couch' dat ik al maanden op internet op zoek was naar iets nieuws. Vorige week zag ik een paar oranje stoelen op kijiji (marktplaats van hier zal ik maar zeggen), maar Arian vond ze afschuwelijk en ze waren al verkocht voordat ik de kans had om te gaan kijken. Maandag zag ik twee donkerbruine leren stoelen op internet en die waren nog niet verkocht en we zijn meteen gaan kijken en we hebben ze meteen gekocht. De bank heeft nog een dag op kijiji gestaan, maar niemand wil dat oude ding hebben, dus hij gaat bij het grof vuil.

De bank, die ooit de kleur wit had, was ondertussen een mengeling van bruine kringen, grijze vlekken en roze strepen. Je kon er op zitten zonder vies te worden, maar zo zag het er niet uit. Het kleed was aan het afbladderen, het plastic aan de onderkant wel te verstaan, dus ook daarvoor was het tijd voor iets nieuws.

Dus wij gisteren naar Ikea en wat heen en weer gelseep van speelgoed en tafeltjes en dit is het resultaat:

Eindelijk weer een update

Na de verjaardag aankondiging van Alex (bedankt voor alle felicitaties), is het nu weer eens tijd voor een echte update. Dat is al ruim 2 maanden geleden.

Eerst maar eens even updaten over de mannen.

Met Alex gaat het erg goed. Hij praat alles aan elkaar, herhaalt wel erg veel wat ik erg vermoeiend vindt, maar hij praat nu in redelijk verstaanbare zinnen. Je moet nog wel vaak voor bekende woorden zoeken in een hoop gemompel, maar veel van wat hij zegt kan ik wel ontcijferen, al duurt het soms een aantal minuten voordat we begrijpen waar hij om vraagt of wat hij wil vertellen.

Hij is de eerste week van augustus naar een dagkamp geweest, die worden hier in de zomer door de gemeente opgezet. Het ging over de natuur, maar dat maakt natuurlijk niet echt uit, ik wilde vooral ook eens testten hoe hij het zou doen. Nicole van Peace Haven is met hem meegeweest en hij heeft het erg goed gedaan. Hij speelt niet echt met de andere kinderen, maar doet vooral zijn eigen ding. Maar hij zit de anderen ook niet in de weg en met liedjes zingen deed hij na een aantal dagen wel mee. Het was wel goed dat er extra hulp voor hem mee was, want het is nog moeilijk voor hem om te onthouden waar hij mee bezig was.

Vorige week was ik echter echt verbaasd. Alex kwam binnen met een bak met zand met twee duplo blokken erop en vertelde me dat het een cake was met twee kaarsjes erop en dat hij een verjaardag ging vieren. Ik stond echt versteld. Erg leuk ook dat hij het zo vlak voor zijn verjaardag deed.

We nemen Alex nu langer mee naar kerk. In het begin alleen maar voor twee keer zingen, dus als we gingen zitten ging hij er al uit. Nu brengen we hem net voor de preek uit de kerk. Het is best lang voor hem om stil te zijn, en hij begrijpt ook niet zo goed dat hij moet stil zijn. Maar hij doet het best goed. Van mij mag hij best tussen ons in op de grond zitten en kaartjes tellen en met mijn rekenmachine spelen. En met af en toe een snoepje houdt hij het goed vol.
's Middags gaat hij gewoon de hele dienst naar de creche.

Dus op ontwikkelings gebied gaat het erg goed. Thuis is alleen een ander verhaal. Hij weet zich helemaal geen houding te geven met Erik in de buurt. Hij pakt al het speelgoed af, duwt, schopt, slaat, zit op Erik, duwt zand in zijn mond en haar. Hij ziet Erik echt als een indringer in zijn eigen wereld. En ik weet vaak niet goed hoe ik er op moet reageren en het kan voorkomen. Ik kan Erik niet de hele dag bij Alex weghouden en Alex zoekt het vaak ook op. Wil dan dat Erik precies hetzelfde doet als hij, maar ja dat wil Erik niet en hoeft Erik ook helemaal niet te doen.

Erik slaapt gelukkig nog twee keer op een dag, alhoewel hij de afgelopen paar dagen wel meer begint te klagen als ik hem 's ochtends in zijn bed leg. En ik weet niet wat ik moet beginnen als hij straks nog maar 1 keer slaapt. Alex wordt vier uur per week opgehaald door de meiden van Peace Haven wat mij dan een middag de tijd geeft met Erik. Erik geniet van de tijd alleen. Erik gaat 1 nacht per week naar mijn schoonouders en die dag heb ik echt een andere Alex in huis. Hij reageert beter op ons, hij speelt beter en is veel minder gefrustreerd en boos. Ik vind het een erg lastige situatie, we hebben wel gedragshulp aangevraagd, maar daar is een wachtlijst van ruim een jaar voor. Dus tot dan moeten we het zelf maar zien te redden en manieren zien te vinden waarop we wel wat rust kunnen bewaren hier in huis.

Erik eet op het moment goed. We zijn met hem naar de kinderarts geweest vanwege zijn constipatie en zijn niet eten. We moeten hem nu anders te eten geven. Meer groenten, minder graanproducten en melkproducten. Ik houd me niet zo streng aan de regels als de kinderarts heeft gezegd, want van alleen groente en wat vlees voor middag en avondeten raak je niet vol. De eerste dagen heb ik dat wel gedaan en hij heeft zo'n honger gehad. Nu geef ik hem meer dingen die wel helpen voor de stoelgang, en nog steeds medicijnen en dan gaat het de meeste tijd goed. De laatste dagen weer meer krampen, maar daarvoor is het ruim een week eigenlijk wel goed gegaan.

Hij eet nu wel veel beter stukjes. Brood, cereal en zelfs popcorn. Cake ging er altijd al in en nu nog steeds. Zolang het maar zoet is is het prima. Ik maak het eten wel wat spannender voor hem, dan alleen maar potjes babyvoeding. Ik doe kaneel door de appel, of wat vanille door zijn fruit, bij groenten doe ik er vaak ook wat leuks bij. Want voor avondeten moet het nog glad zijn zonder stukjes, anders eet hij een paar happen en verliest hij interesse.

Vrijdag was Alex zijn verjaardag. 's Ochtends is zijn developmental consultant langs geweest, die weer eens heeft gezegd dat hij het zo goed doet. Zij komt niet meer, juist omdat hij het zo goed doet en er een lange wachtlijst is, we blijven nog wel spraakles houden, maar dat ligt op het moment ook even stil. Ze werken in blokken en we hebben net een blok afgerond, van de winter gaan we weer beginnen.

's Middags is Nicole even lang geweest met een cadeautje, Alex was toen niet in een heel goed humeur, en zei regelmatig dat hij zijn verjaardag niet leuk vond. Niets was leuk, cake was niet lekker, hij was dus gewoon even van slag. 's Avonds zijn grandma en grandpa langs geweest. Alex heeft de kaarsjes uitgeblazen en een bestuurbare auto gehad. Onze cadeautjes had hij 's ochtends al gehad. Hij is best goed met die auto, maar je moet hem af en toe wel herinneren dat hij nu de andere kant op moet rijden. hij draait ook de hele afstandsbediening om als hij de andere kant op rijdt.

Zaterdag zijn Karen en Rob nog langsgeweest voor zijn verjaardag. En heeft hij nog een paar boekjes gehad, die meteen gelezen moesten worden. Hij is op het moment helemaal fan van boekjes lezen, al hebben we geen idee hoeveel hij echt begrijpt van de verhalen. Hij praat alleen over dingen die hij op de plaatjes ziet. Boeken met rijmverhalen kan hij vaak wel opzeggen of herinneren, maar boeken met gewone verhaaltjes lijken niet binnen te komen. Ook als ik er wel eens iets over vraag kan hij geen antwoord geven. Op vragen geeft hij trouwens toch redelijk vaak ongerelateerde antwoorden.

Hij is niet heel erg van slag geweest van zijn verjaardag, maar het was dan ook helemaal niet druk. De cadeautjes vond hij wel interessant, en de slingers ook. Ahoewel hij de slinger met letters die ik voor het raam had gehangen kapot heeft getrokken. Maar ach we kopen wel een nieuwe voor een dollar voordat Erik volgend jaar weer jarig is.

De eerste bladeren aan de bomen zijn al verkleurd, wat betekent dat het weer herfst is. Volgende week is labour day en daarna beginnen de scholen weer. En ook alle andere activiteiten. Arian is nog aan het bedenken of hij weer op koor gaat, of misschien wil hij naar curling (je weet wel die olympische sport die lijkt op een mengeling van sjoelen en jeux de boules op ijs), of misschien wel allebei. Van mij mag hij beiden doen, wat hem verbaasd deed staan, maar sinds ik mijn rijbewijs heb en zelf 's avonds ook af en toe weg kan vind ik het minder erg als Arian dat doet. 

Ik zelf zie wel weer wat op tegen de herfst en de winter, die ik hier nog steeds lang, koud en donker vindt. En ook dat het huis weer de helft kleiner is als je de tuin niet kan gebruiken. Alex houdt nog steeds niet van regen en koud water, dus de sneeuw zal ook nog niet een plek worden waar hij in wil spelen.

Nu zo zijn jullie weer op de hoogte. Zoals je kan zien staan er vanaf nu ook foto's van de jongens op mijn blog. Ik was er altijd erg op tegen, de hele wereld kan dan tenslotte komen kijken naar mijn mannen, maar ik heb op het moment geen tijd om een blog en albums bij te houden en zo voegen we het wat samen.

Alex is 3!

Vandaag is het dan Alex zijn verjaardag. We hebben een cake gekocht, Alex heeft het uit mogen zoeken. En het is een chocoladecake geworden met roze bloemetjes, een echte jongenscake dus.

Het is een redelijk gewone dag, maar 's middags komt Nicole langs, dat is een van de meiden die mij met hem helpt en 's avonds komen grandma en grandpa eten. We hebben slingers opgehangen en gekleurde kerstlichtjes want die vindt hij helemaal geweldig en kaarsjes voor op de cake, want dat moet natuurlijk ook.

Dus we zullen zien hoe hij reageert als we beneden komen 's ochtends.

Juni

De laatste maand is er weer veel gebeurdt.

Erik loopt! Het is erg schattig hij hobbelt door het huis heen. Hij heeft nog wel iets nodig om zich aan op te trekken, stoel of muur, maar dan hobbelt hij lekker verder. Hij vindt het geweldig en kletst ook de oren van ons hoofd. Hij is echt een boef. Als iets niet lukt, zet hij het op een gillen. Hij heeft ook een erg lief nephuiltje en het beste, hij eet brood! Gisteren heeft hij een halve boterham op zonder dat ik het in de melk moest dopen. Ik ga volgende week ook proberen dat hij andere dingen eet voor het avondeten dan alleen zoete aardappel. Als ik het dun genoeg maak eet hij het misschien wel.

Over Alex is er weer meer te vertellen. Soms voel ik me daar wat schuldig over, want ik houd van mijn twee kereltjes allebei evenveel. Maar op het moment gebeurdt er veel met Alex terwijl Erik gewoon een heerlijk vrolijk lief kereltje is die ons nodig heeft en het heerlijk vindt om bij ons te zijn met ons te knuffelen en te spelen. Met een flink karaktertje waar we vast nog heel wat mee te stellen krijgen.

Maar in ieder geval hebben we voor Alex nu de diagnose Autisme spectrum stoornis. Ik dacht dat het me niets zou doen, maar toen we het rapport kregen en het daar zwart op wit staat met alle dingen die leiden tot die diagnose, dan is het toch wel confronterend.
We krijgen nu ook 4 uur hulp in de week in plaats van 1 uur. De ene week een blok van 4 uur en de andere week een dag 2 uur en een andere dag 3 uur. We hebben nu twee meiden die het af gaan wisselen en ook papieren ondertekend zodat ze hem mee kunnen nemen. Peace Haven heeft ook een huis waar mensen met een handicap wonen en daar kunnen ze hem ook mee naar toe nemen. Ik heb tweedehands ook een derde autostoel gekocht zodat we er altijd 1 thuis hebben. Op dagen dat er dan niets met Alex te beginnen valt kan ik ook bellen en dan kunnen ze hem op die dagen even meenemen en hoef ik er niet 's ochtends al aan te denken om de autostoel  uit de auto te halen. We hebben ook de papieren ingevuld voor financiele hulp, dan kunnen we therapie inkopen en ook als hij straks naar school gaat daar extra hulp voor hem inschakelen.

Vanochtend hebben we Alex voor het eerst mee naar de kerk genomen. Ik heb pictogrammen getekend voor wat er ging gebeuren. Zitten, zingen, luisteren, zingen, spelen. We hebben hier een lied voor de dienst dan de votum en dan nog een lied en daarna heb ik hem naar de creche gebracht. Arian was aan de beurt voor het geluid, maar de volgende keer moet Arian hem wegbrengen want de hele weg daar was het, bye mommy, pappa? bye mommy, pappa? Want normaal brengt Arian hem naar de creche.
Het ging best goed, grandpa kwam naast ons zitten dus die moest hij ook precies vertellen wat er ging gebeuren, ' sit, sing, sssh, sing, play' maar zachtjes praten zit niet in zijn systeem. Hij was wel redelijk onder de indruk van alles, de hoop herrie en zoveel mensen. Dit blijven we voor een paar maanden doen en dan breiden we het uit.
Hij is nu met een gezin uit de kerk mee die hebben 5 kinderen en een van hun oudsten houdt hem graag bezig, dus dat komt wel goed.

Met Arian gaat het goed, hij vindt zijn werk nog steeds leuk en gaat er graag heen. Met mij gaat het ook wel goed, ik heb nog wat last van mijn nieuwe medicijnen, ik heb wat angstgevoelens, vooral tijdens autorijden op een drukke weg heb ik er veel last van. Het is wat vervelend, maar zo vaak rijd ik niet in de drukte en het zal wel over gaan. Ik ben erg blij met de hulp die ik krijg en het maakt mijn leven wat rustiger, heb wat meer tijd voor Erik en mijn huishouden.

Nu gaan we een detective kijken op youtube en genieten van de stilte. Erik slaapt, dus het is even alleen ons.

Gisteravond zijn we een nieuw tijdperk ingegaan. Alex slaapt in zijn grote bed. Hij is aan het klimmen geslagen in Nederland bij het hekje in mijn moeders tuin en de speeltuin bij 't Appeltje en nu is hij niet meer te stoppen. En dus was gisteravond zijn bed aan de beurt. Ons huis is redelijk gehorig, dus je hoort het snel genoeg, bonk en dan rennende voetjes. Ik zei tegen Arian, oh nee, hij is uit zijn bed. Dus ik naar boven en hem teruggelegd, ik was nog niet beneden of hij was weer uit zijn bed. Hij kan er niet zelf inklimmen want dat is hoger, en ik had geen zin in een hele avond naar boven lopen om hem terug in zijn bedje te leggen. Dus ik heb tegen hem gezegd dat als hij uit zijn bled bleef klimmen hij maar in het grote bed moest slapen. Dus na nog een keer naar boven hebben we zijn ledikant uit elkaar geschroefd! Het is een grote stap maar ja hij is bijna 3 zijn bedje begon wat krap te worden en met een bedhekje moet het toch kunnen vond ik. We zijn ook nog met ons vieren naar de bouwmarkt gereden om iets te zoeken zodat Alex niet 's nachts alle deuren open kan doen en opsluiten op zijn kamer vind ik niets. Hij heeft daarna nog flink heen en weer gelopen, en toen begon hij te huilen. Het is natuurlijk ook een grote stap om zo in een avond te doen. Dus ben ik even naast hem gaan liggen op zijn bed. Aanraken mag dan niet, maar het lijkt toch wel of hij graag heeft dat ik in de buurt ben, want binnen 5 minuten sliep hij en hij werd vanochtend pas weer wakker. Nu voor zijn dut ligt hij ook weer in bed en hij heeft eerst wat heen en weer gelopen en ik heb nu al een half uur niets van hem gehoord, dus ik neem aan dat hij slaapt.

Bij Erik heb ik de babydekentjes uit bed gehaald en een flinke deken en laken voor teruggegeven hij slaapt nu beter want ja deze schop je niet zo makkelijk van je af. Hij vindt bed helemaal niet erg, zijn broer ook niet, maar Erik kan erg tevreden kijken als je hem in zijn bed legt en hij kan ook als hij wakker wordt heerlijk stil liggen duimen met zijn doek in zijn hand en dan nog lekker af en toe wat kletsen.
Hij heeft zijn eerste stapjes gezet! Hij liep gisteren los voor de trap en herinnerde toen opeens dat hij dat helemaal niet kan ging zitten en begon te huilen. De mafketel. Zo zat hij van de week ook midden op het grasveld en bedacht toen ook opeens dat hij dat niet leuk vond. We hebben hem voor zijn verjaardag, een auto gekocht waar hij achter kan lopen op kan zitten en met zich mee kan trekken. Hij loopt er veel achter en zijn broer rijdt erop. Van grandma en grandpa heeft hij 3 zakken zand gehad, waar er nu elke dag zo'n 10 procent van binnen ligt. Ik loop dan ook hele dagen op mijn clogs, want zand onder je voeten is niet fijn. Alex speelt er vooral veel in, en doet dan zijn ogen dicht en draait in de rondte zodat het overal ligt. Maar ach het houdt hem van de straat. Erik vindt het vooral leuk om er met zijn handen doorheen te wroeten.

Het is hier erg warm, het huis valt nog wel mee, dat kunnen we nog redelijk koel houden met een air conditioner en alle ventilators aan. Maar buiten is het 's middags niet lekker. Dus houd ik de jongens maar wat binnen, 's ochtends zijn we vooral buiten.

Het huis is na onze thuiskomst weer wat op orde, ik zit weer wat in de flow. We hopen binnenkort wel een zaterdag te hebben dat de kids even weg kunnen zodat Arian en ik even flink wat tijd hebben voor de tuin en die klusjes in huis die maar blijven liggen. Onze struiken in de tuin hebben flink staan bloeien. Nu beginnen er anderen, m'n moeder vertelt me zo'n twee keer per jaar hoe ze heten, maar ik ben het weer vergeten.  Ik heb er wat foto's van genomen, die zal ik er vanavond tussen zetten als ik het niet vergeet.

Erik 1 jaar!!!

Vandaag is het dan zover, Erik is 1. Een bijzondere verjaardag zal het niet worden, maar we hebben nog wel wat cadeautjes voor hem.

Weer terug in Canada

Met 2 uur vertraging dankzij de aswolk en een omweg zijn we gisteravond toch nog aangekomen. Rond 7 uur zijn we geland en rond half 10 waren we thuis. De jongens hebben het best goed gedaan al waren niet alle medereizigers het daar mee eens.

Alex was blij dat we geland waren en kon toen eindelijk ontspannen en is dan ook meteen in slaap gesukkeld. Hij werd later weer wakker, viel in de auto weer in slaap, maar heeft het niet meer heel erg bewust meegekregen dat we thuis zijn aangekomen. Hij is eventjes wakker geweest maar toen hij zijn tut weer in zijn mond had is hij op mijn schoot weer in slaapgevallen en heb ik hem zo weer in zijn bed gelegd.

Erik heeft nog minder geslapen op het vliegtuig dan Alex, maar is bij het landen weer in slaap gevallen. In de auto ook weer, maar hij werd thuis wel weer wakker en heeft nog lekker een fles gehad. Daarna is hij ook lekker naar bed gegaan en ook in slaap gevallen.

Wij lagen om half elf in bed, maar rond 2 uur, 4 uur en 6 uur waren de jongens omstebeurt paraat. Met Alex was ik om 7 uur beneden, Erik is wat later wakker geworden. Beide mannen zijn  erg moe. Erik is wat huilerig en wil graag dicht bij me zijn, maar hij heeft wel lekker gegeten. Alex kan niet praten, hij komt maar niet uit zijn woorden en zijn woordenboek lijkt vandaag verloren te zijn. Hij kan niet op de woorden voor buiten, eten, juice en luier komen. Dus we hebben maar een computer dagje vandaag, kan hij wat dingetjes kijken en doe ik vandaag vooral mijn best om de jongens weer in het Canadese ritme te drillen. 

Ik ben wel wat moe, Arian ook denk ik, maar voor de rest voelt het maar een uur later dan het is. In de loop van de dag bereik ik dus vast het normale ritme weer. Arian is alweer naar zijn werk vertrokken.

Bijna bijna bijna

Nog anderhalve week en dan gaan we naar Nederland. De reis zie ik erg tegenop maar ik zie erg uit naar 10 dagen rust. 10 dagen zijn er mensen die met met de jongens gaan helpen. Kan ik even opladen.

Woensdag ben ik met Erik naar de huisarts geweest. Hij at namelijk nog steeds geen vast voedsel, alleen zijn flessen. En daarnaast heeft hij vaak last van verstopping. Ik bedacht dat dat wel eens iets met elkaar te maken zou kunnen hebben. En de huisarts dacht dat ook. We hebben nu dus laxeermiddel meegekregen. We zijn er al mee gehalveerd, want nu liep het er natuulijk uit. Vandaag had hij een goede luier om het zo maar te zeggen.  Hij is ook lekker vrolijk nu, dus hij had er toch flink last van denk ik. We geven hem nu ook anders te eten. We bieden hem vast voedsel aan voor elke fles, niet met onze tijden van eten. Hij at nu zelfs wat pap en zijn fruit gaat goed. Groente blijft moeilijk dat vindt hij gewoon echt niet lekker. Hij houdt nu eenmaal meer van zoet.

Met Alex gaat het na een paar weken weer wat beter. Hij slaapt weer beter, en ook tijdens zijn dutten slaapt hij weer. Hij communiceert weer meer en wordt minder snel boos en van slag. We blijven moeite hebben met zijn weglopen, gooien en zijn gedrag tegenover Erik die daar best onder lijdt. Dus heb ik nu een organisatie gebeld die helpen met gedragsproblemen. Dat is mij aangeraden door Donna die hier van het ontwikkelingscentrum komt om Alex te helpen. Er is daar een lange wachtlijst dus moet ze binnenkort minder vaak gaan komen en omdat we wel hulp moeten blijven houden voor zijn gedrag heeft ze voorgesteld dat we nu naar deze organisatie bellen om hulp te vragen. Ze zijn ook gespecialiseerd in gedrag in kinderen met autisme spectrum stoornissen. Vanmiddag als Nicole hier is om met Alex te spelen krijg ik een telefonische intake. 

Ik ben van anti depressiva verandert. Ik ben tijdens mijn 2 zwangerschappen veel aangekomen en het ging er maar niet af. Ik ben na Alex naar een dietiste geweest die me vertelde dat het erg moeilijk zou gaan met de medicijnen die ik had en dat bleek ook zo te zijn. En nu was ik het zat ik wil al die kilo's er gewoon af. Dus nu heb ik nieuwe medicijnen. 't Gaat er erg goed mee ik voel me goed ben ook minder slaperig en ik ben al een paar kilo's kwijt.

Voor de rest is het hier nu echt lente. Nog wel redelijk fris vooral 's ochtends en 's avonds. Maar Alex kan lekker naar buiten. Erik heeft ook het buitenspelen uitgevonden en probeert steeds achter karretjes aan te lopen. Dat gaat best goed, alleen komt zijn broer dan weer met volle vaart aangerend en ligt Erik weer op de grond. Maar ach, van mij hoeft hij ook nog niet te leren lopen, hij is tenslotte nog geen jaar.

Nu het allemaal weer wat beter gaat hoop ik dat ik mijn huis ook weer op orde kan krijgen. Ik merk heel snel dat als het wat moeilijker is dat ik dan het overzicht verlies in huis en daar wordt Alex ook niet blijer van. Maar gisteren heb ik de keuken onder handen genomen dus het begin is er weer.

Pasen

Hier ben ik al weer met een nieuw bericht.

Het is paasweekend en hier in Canada hebben we dan goede vrijdag vrij. Alex is vandaag dan ook wat van slag, gisteren was papa een hele dag thuis en toen hadden we 's ochtends kerk, nu is papa een hele dag thuis hij snapt er niets van.

Gisteravond zijn Arian en ik uit eten geweest en toen hebben mijn schoonouders opgepast. Alex werd toen ook wakker en we hadden hem het niet verteld. Het is soms zo moeilijk om te weten wat je wel en niet moet vertellen. Want voor hetzelfde geld was hij niet wakker geworden en was hij vanochtend boos geweest omdat hij grandma en grandpa niet had gezien. Nu was hij natuurlijk van slag omdat wij er niet waren toen hij wakker werd.
Maar Arian en ik hebben lekker gegeten en het was fijn om weer even samen weg te zijn. De rest van de dag hebben we thuis opgeruimd en de gewone dingen, met Alex naar het park, met Erik gekke bekken trekken.

Vandaag hebben we in de tuin gewerkt. Het is echt heerlijk weer hier, vorige week hebben we lekker weer gehad, en toen een paar dagen wat kouder, maar de afgelopen dagen was het weer warm. Alex leeft zowat buiten, wat natuurlijk prima is, hij kan dan lekker zijn energie kwijt en Erik wordt wat minder op de kop gezeten (letterlijk).
Ik heb nu een eigen moestuintje, Arian een eigen moestuintje en omdat Alex niet van die van ons af kon blijven heeft Alex nu ook een stukje moestuin. We hebben er een zuchini in geplant, maar ach daar zal wel niets van terecht komen, die wordt vast uitgegraven of kapotgetrapt. Ik moet er af en toe maar wat lenteuitjes of bieslook inzetten zodat het nog wat lijkt voor hem.
Vanavond zat Alex dan ook op het aankleedkussen en zei: 'mama garden, papa garden, Alex garden'. Jaja zijn praten gaat echt erg goed!  Hij kent ook moeilijke woorden zoals 'butterfly', 'octopus' (otpus) en 'tomato' (tototo). En tweewoord zinnen zijn nu de norm.

Hij heeft wel weer wat nieuwe problemen. Hij kan absoluut niet tegen water dat op de grond gemorst is. Dus zaten we een broodje ergens te eten en hebben we aan het personeel om een doek moeten vragen, omdat hij maar niet kon ontspannen omdat er water op de grond lag. Op het houten terras mag ook geen water gemorst worden. Er zit water in zijn zandbak en hij ging die met bakjes naar een ander bakje op de picnictafel brengen die op het terras stond en ja, hij is 2 dus af en toe dan gaat het over de rand en dan moet ik dat op gaan ruimen hij wordt dan ook helemaal zenuwachtig. We hebben nu de tafel maar in het gras gezet, dan kan hij het tenminste niet meer zien als er geknoeid wordt.

Erik heeft al een paar weken uitslag. We zijn bij de huisarts geweest en hebben een zalfje gehad daar moet het nu mee overgaan anders dan moeten we weer terug. Ik zie het nog niet heel erg wegrekken, maar we blijven maar doorsmeren. Hij heeft er verder geen last van.
Erik is echt hartstikke leuk om om je heen te hebben. Hij kan de gekste gezichten trekken en heeft al veel door. Hij luistert regelmatig als we nee zeggen. Vandaag heeft hij voor het eerst buiten rondgekropen, het gras vindt hij helemaal niets, maar op het terras vond hij het wel leuk. Af en toe zetten we hem op de glijbaan, maar hij vindt het niet heel erg geweldig. Hij loopt nu ook regelmatig met ons mee als we hem aan zijn handen vasthouden, maar vaak trekt hij nog zijn benen op, dan wordt hij liever gedragen.
Het traphekje staat nu, ik heb zelf maar uitgevogeld hoe ik het kan laten werken.

Kunst in beeld

 Ik had jullie nog een foto belooft van de Alex zijn kunst dus hier is het

Ik heb vandaag ook wat leuke dingen gekocht voor de mannen hun slaapkamers. Erik heeft nog nooit iets gehad in zijn kamer wat eruit ziet als babykamer, 't arme kereltje. En Alex heeft ooit twee mooie posters aan de muur gehad, maar heeft ze erafgetrokken. En ik zag vanochtend bij de dollarstore allemaal leuke dingen. Dus ik dacht, ach waarom niet, 't is wel eens leuk. Dus daar krijg je ook nog een paar foto's van. Alex heeft het alfabet en Erik de trein, boot en vliegtuig. Alex slaapt niet in dat grote bed, dat was ooit wel de hoop dat dat rond zijn tweede verjaardag zou lukken, maar hij slaapt nog steeds in zijn ledikantje. Maar ach hij past er nog goed in en hij komt er niet uit, dus dat is wel lekker.

Lekker weer

Het is afgelopen week erg lekker weer geweest. Vandaag was het redelijk koud, maar dat kwam niet als een verrassing. Dus heb ik het er vrijdag nog even lekker van genomen en heb de jongens in de dubbele wagen gezet en tegen Alex gezegd dat we ijs gingen kopen. We kwamen langs het park, maar met een paar keer herhalen dat we om ijs gingen mocht ik doorlopen. Erik vond het erg gezellig want die had ik omgedraaid zodat hij naar mij en Alex keek. Hij vindt zijn broer erg grappig en heeft de hele tijd zitten lachen.

Bij de winkel heb ik een ijsje voor hem gekocht en een voor mezelf en die met Erik gedeeld. Op de terugweg heeft Alex er flink van genoten alleen dat zijn handen vies werden van het meltende ijs werd niet erg op prijs gesteld. Thuis viel het ijsje van het stokje af en dat vond hij helemaal niet leuk. Ik heb het toen maar weggedaan, hij werd er wel even boos over, maar ja uitleggen dat het niet meer terug kan aan het stokje lukte niet.

Erik vond het ijsje ook erg lekker. Hij houdt erg van zoet. Dat blijkt overal wel uit, hij eet graag de kruimels van koekjes en cake, yoghurt met fruit is lekker, fruit gaat ook nog wel. Maar groente dus nog steeds niet. Ik ga het van de week weer eens proberen met zoete aardappel en wortel. Maar hij groeit volgens mij wel goed. Ik heb tenminste het idee dat hij wel wat bijgekomen is en is gegroeid. Hij doet het verder ook goed. Hij kan goed alleen spelen een echte jongen, auto's zijn favoriet.

Ik geniet ondertussen van mijn vrijheid. Ik ben alleen om boodschappen geweest en alleen naar de sportschool. Ik heb dus ook al wat in die bus van ons rondgereden. Hier in Canada is parkeren geen probleem, er zijn altijd meer plekken waar er geen auto's in de buurt zijn. Alleen rond kerst is het erg druk, maar ach ik heb nog zo'n 8 maanden om daarvoor te oefenen.

RIJBEWIJS!!!!!!!!

Ja, ja het is zover! Ik mag rijden. Sinds vandaag heb ik een G2 rijbewijs. Nu mag ik alleen rijden. Binnen 5 jaar moet ik nog een keer voor een volledig rijbewijs, maar ach daar hoef ik me het komende jaar geen zorgen over te maken.

Groetjes van een mobiele Karin

Maart en gratis kunst in onze slaapkamer

Het is de afgelopen dagen lekker warm geweest. De oprit is sneeuwvrij, we zien al een flink stuk gras, maar het terras is nog steeds bedekt met sneeuw. Dat is namelijk de noordkant van ons huis, dus daar komt minder zon. Maar we zullen het laatste van de sneeuw nog wel niet gezien hebben, het is tenslotte pas maart. Maar het is toch een lekker teken dat het voorjaar weer onderweg is.

Ik werd zo blij van dit zomerse weer dat ik de driewieler uit de schuur heb gehaald en geprobeerd om Alex aan te leren hoe te trappen. Hij snapt het nog niet erg zit vooral flink te wiegen en te duwen met zijn hele lichaam, maar dat hij zijn benen moet duwen snapt hij niet. Ach het geeft niets, ik wilde het gewoon eens uitproberen.

Erik staat hier naast me gezellig te kletsen. Hij wordt soms wat gefrustreerd want het kastje van de computer zit op slot en hij krijgt het niet open. En wat is er nu leuker dan kastjes open maken en kijken wat er in staat?
Hij gaat als een speer, hij loopt nu langs meubels. En pakt zelfs al over van de tafel naar de bank. Het wordt er niet makkelijker op voor hem, want Alex heeft er nog al een handje van om Erik omver te duwen. Een voltreffer in Erik zijn gezicht en daar gaat hij weer plat op zijn achterhoofd.

En nu het tweede gedeelte van de titel. Gratis kunst, gemaakt door Alex Kees Droogendyk de 5e dag van maart 2010. Ik stond bij het aankleedkussen Erik aan te kleden en Alex stond achter het bed. Ik dacht dat onze slaapkamer volledig Alexproof was, maar dat was dus niet zo. Er lag een permanent marker op mijn nachtkastje, dus opeens hoor ik gepiep en gekras, maar toen was het al te laat. Mooie zwarte lijnen op de grond. Een foto houden jullie nog te goed. Ik weet niet hoe we er vanaf kunnen komen, maar we zullen wel wat vinden.

Febrari

Het is altijd fijn dat er weer een nieuwe maand aangebroken is, dat maakt een titel voor mijn blogs lekker makkelijk. Niet dat ik daar nu uren over nadenk, maar ik kom niet altijd op iets leuks. Niet dat 'Februari' nu zo'n pakkende titel is, maar er staat tenminste wat.

Ondertussen moet ik even naar de trap aangezien Erik zich ontpopt als een bergbeklimmer. Geen doos, stoel, of trap is meer veilig. Als Alex er dan ook nog eens hoger gaat zitten en zegt 'Come eg, come' word ik wat zenuwachtig, dat is dus niet de bedoeling. We weten niet precies wat we met een traphekje aanmoeten. De vorige is uit de muur getrokken door Alex. We willen eigenlijk zo'n ouderwets harmonica hekje, maar die mogen ze niet verkopen omdat er kleine vingertjes tussen kunnen komen. Maar nu hebben we vernomen dat je ze soms nog wel in een dierenwinkel kan kopen. Arian wilde altijd al een huisdier, misschien moeten we dan maar met een hekje beginnen.

Erik kan ook geweldig kletsen. Hij is nu hij weer helemaal opgeknapt is reuze gezellig. Als hij maar bij je zit en aandacht krijgt. En je vooral niet de kamer uitloopt zodat hij je niet meer kan zien. Een normale baby van 8 maanden dus. Maar ik moet er wel even aan wennen. Deze week zijn er ook 2 boventanden doorgekomen.
Voor de rest drinkt hij nog maar alleen uit zijn fles. Tuitbekers of zelfs een fles met een andere speen moet hij niets van hebben. Ach hij zal het wel leren voordat hij gaat puberen. Z'n groente en fruit gaat op het moment redelijk. Maar pap krijg je er niet in. Af en toe wel wat yoghurt.
Vorige week zijn we met hem naar de dokter geweest voor zijn 6 maanden checkup. Hij was niet genoeg aangekomen en zakt steeds verder naar beneden op de curve. We hoeven ons er nog niet druk om te maken, want ondervoed is hij niet. Maar hij is dus wel aan de kleine kant en we moeten ook proberen om wat meer eten naar binnen te krijgen. We doen ons best en dan hopen we maar dat het genoeg is.
Erik is graag bij Alex in de buurt en moet dan ook regelmatig om hem lachen. Hij speelt het liefst met zijn politieauto waarvan het draailicht ding ronddraait. Maar hij is ook dol op een rammelaar die een hoop herrie maakt. Hij kijkt graag naar lichtjes en vindt het ook leuk om filmpjes te kijken. Hij is gek op papa, want als die de kamer uitloopt en ik ben er nog, dan is het niet goed genoeg. 
Hij is erg goed in klimmen en geeft niet snel op, maar blijft proberen tot het wel lukt. Hij luistert naar zijn naam en doet ons ook na met geluiden. Hij lust het liefst zijn fles, maar daarnaast vindt hij bosbessen uit een potje ook wel lekker.

Alex vindt zijn picto's nog steeds geweldig. Hij vraagt er zelf ook vaak naar (dat wil zeggen we worden gehaald en naar de plaatjes gebracht) als we wat gedaan hebben dan moet het plaatje ervanaf. En als wij, of anderen, hem niet begrijpen kan hij het aanwijzen op een plaatje.
Hij kan ook bijna tot 10 tellen (vergeet vaak de 5 en de 7 is er wel maar onverstaanbaar als je niet weet wat hij zegt), hij herkent verschillende letters geschreven, de E, S, X, Y. En hij kent 5 treinen van Thomas the Tank Engine bij naam.
We zijn er ook achtergekomen dat hij zichzelf 'X' noemt en niet Alex. Want de letter X heet dus ook 'Ate'.
Hij kijkt het liefst Thomas op de computer of liedjes van het abc, of nummers. En hij speelt graag memory op de computer. Hij kan de muis gebruiken en kan spelletjes vinden en zijn favoriete websites zonder onze hulp. Hij speelt dus ook het liefst op de computer, maar daarnaast zijn ook zijn magnetische letters aan de koelkast favoriet.
Hij vindt sneeuw vies en wil het niet aanraken met zijn handen. En als hij geknoeid heeft tijdens het eten moet het opgruimd worden voordat hij verder kan eten.  Hij is nog steeds gek op boeken, maar nu moeten we niet alleen de plaatjes benoemen, maar ook elke letter. Hij gaat graag in bad en vindt naar bed gaan niet erg. Hij lust graag brood vooral als mama het zelf gebakken heeft, maar het liefst heeft hij 'canny'.

Mmmm, Brood

De jongens liggen in bed en Arian is wat boodschappen gaan halen. Dus heb ik even tijd om mijn blog bij te werken.

Erik kruipt op handen en knieen. Hij geeft nog steeds de voorkeur aan tijgeren, maar regelmatig beweegt hij zich nogal houterig voort in de echte kruiphouding. Als we dan erg enthousiast reageren wordt hij zo blij dat hij vergat hoe dat kruipen ook alweer moest. Erg schattig vind ik dat.
Hij is vorige week flink ziek geweest. Veel hoesten en snotteren en toen ook nog koorst erbij. Arian is met hem langs de dokter geweest op zaterdag, want hij had wat moeite om genoeg zuurstof in zijn longen te krijgen. Gelukkig was het alleen een virus infectie en met paracetamol en zoutoplossing is het nu al veel beter. Nu loopt het er allemaal uit wat natuurlijk veel gezonder is, alleen jammer voor hem dat ik nu met zakdoekjes achter hem aanloop. Alex ziet dat natuurlijk en is zelf ook wat verkouden. Dus pakt hij eerst een zakdoekje voor zijn eigen neus en dan voor mama's neus (die niet verkouden is) en dan veegt hij Erik's neus ook nog even af. Erik is daar wat minder van gecharmeerd. 

Voor Alex heb ik nu een plaatjes schema ophangen. Ik heb twee stroken klitteband aan de muur gehangen. En ik had al plaatjes gemaakt die Nicole, die komt donderdags met Alex spelen, heeft de plaatjes gelamineerd. Ik heb ook een strook klitteband op een houten plankje geplakt. Dan kunnen we het meenemen, of op tafel neerzetten. 

En Alex heeft al goed door wat het betekent. Sommige plaatjes moeten we nog wat uitleggen, maar als we dat eenmaal hebben gedaan weet hij wat we van hem verwachten. Ik hang geen schema op van een hele dag, maar wel van dagdelen. Zoals die in deze post voor gisteravond. Hij moest in bad en zo weet hij dat. Als het aan hem zou liggen zou hij de hele dag achter de computer zitten. En als we dan zouden zeggen als de kookwekker gaat ga je in bad is hij het daar niet mee eens. Nu kan hij zien dat na dat hij in bad is geweest hij nog even op de computer mag en hoeft hij ook niet boos te worden.

Donderdagavond hadden Arian en ik de eerste van een reeks avonden over het opvoeden van kinderen met autisme spectrum stoornissen. En Alex en Erik gingen naar een neef en nicht van Arian en toen hebben we het houten plankje meegenomen. Zodat hij kon zien dat hij daar niet naar bed hoefde en wanneer wij hem weer zouden komen halen. Hij ging dan ook zonder problemen mee naar huis. Natuurlijk is het geen wondermiddel. Hij wilde daarnet niet naar bed ook al stond dat op het plaatje aan de muur. Hij zegt dan 'no suk' wat betekent, geen tut. Maar hij weet wel wat er van hem verwacht wordt.

Het praten van Alex gaat goed vooruit. Hij plakt soms al twee woorden aan elkaar. Zoals 'no tut' of 'bye bye Thomis' (als Thomas the tank engine is afgelopen). Het is erg fijn dat hij nu ook vaker aan kan geven wat hij wil.

We hebben de mannen sinds twee weken samen in bad gezet. Ik wilde het wel eens proberen, want je weet nooit of Alex dat gaat accepteren of niet. Maar het gaat erg goed. Erik wordt flink heen en weer verhuisd om aan Alex zijn wensen te accomoderen, maar hij vindt in bad gaan helemaal geweldig dus neemt hij dat er maar bij. De ene avond gaat Erik er eerst uit en de andere avond Alex. Eigenlijk gaat dat vanzelf, of eerlijk gezegd heeft Alex dat in de hand. Die zegt dan 'Eg out' en dan moet Erik er dus uit. Of 'At out' dan wil hij er uit. Alex vindt het fijn om op zijn rug in het water te liggen met zijn hoofd boven water, of om in het lege bad te spelen. En Erik spettert graag en kruipt rond als er maar een klein laagje water in het bad zit. En dus is het wel handig dat ze om de beurt er als eerste uit gaan.

Ik heb de afgelopen twee weken twee keer zelf brood gebakken. De eerste keer was een experiment en dat viel erg in de smaak. En dus had ik voor de tweede keer maar broodblikken gekocht. Ik ga proberen het elke week te doen. Het valt me eigenlijk erg mee hoeveel werk het is en ik vind het vooral erg leuk om te doen.

De foto is het resultaat van de eerste keer.  Nu dat ziet er niet slecht uit toch?

2010

En toen was het 2010. Na dit weekend begint het gewone leven weer. Arian weer aan het werk, alle hulp voor Alex start weer en ik ga twee keer in de week met Katie naar de sportschool. Ik ben er wel weer aan toe, het is zwaar om alleen thuis te zijn met Alex en Erik, maar deze dagen zijn ook zwaar voor de jongens en het zal goed zijn om het gewone ritme weer op te pakken.

De 24e hebben we kerst gevierd met m'n schoonfamilie. Het was erg gezellig en we zijn ook erg verwend. We hebben Alex een keukentje gegeven en hij speelt ermee. We zijn hier erg door verrast. Hij kwam ons de eerste week ook regelmatig bekers 'mulk' brengen.
Het keukentje is nu wat naar de achtergrond verschoven aangezien we zijn karretje voor zijn letterblokken hebben teruggevonden. Hij had het achter de piano verstopt, wij hebben maanden gedacht dat het wel met de recycling weggegaan zou zijn, maar niet dus. Ik vond meer verloren voorwerpen terug achter de piano, dus daar moet ik nu maar wat vaker kijken.

Maar Alex vindt zijn letterblokken erg leuk. Er staan letters op in 4 kleuren, plaatjes en nummers. Een maand of twee geleden ben ik elke keer als ik het blok met de trein zag gaan zingen van 'op een klein stationnetje'. Nu komt hij me regelmatig het blok brengen en zegt 'meer'. Dus braaf als ik ben zing ik zo'n 8 keer per dag hetzelfde liedje. Bij de nummer 1 wordt er van me verwacht dat ik '1,2,3,4 hoedje van papier' zing. Bij de letter A het ABC. Ik moet dus oppassen met hoeveel liedjes ik zing bij hoeveel blokken, anders ben ik straks een lopende jukebox. Je brengt een blok en daar gaat ze weer.

Erik is de laatste twee dagen erg gek op z'n vader. Vanochtend zat ik op bed met hem te spelen terwijl papa en Alex in de badkamer waren, maar naar mij heeft hij niet gekeken. Hij heeft vooral flink gezeurd totdat papa en Alex uit de badkamer kwamen. En elke keer daarna als Arian de kamer uitliep begon hij flink te zeuren.

Oud en nieuw hebben we bij Arian's ouders 'gevierd'. We kwamen pas rond 10 uur terug van een paar dagen Virginia en we hebben net na twaalf uur de spullen en jongens bij elkaar geraapt en we zijn naar huis gegaan. Gisteren zijn we gaan bowlen (met een wii is dat toch een stuk makkelijker dan in 't echt) en uit eten geweest. Lisa vertrekt vandaag weer naar Vancouver, dus het was fijn om nog even met zijn allen wat te kunnen doen.

Het is eindelijk winter in Canada. Het is vandaag erg koud buiten. We hebben vanochtend boodschappen gedaan en waren erg blij toen we met alle spullen weer binnen waren. Ik heb nu een stoofpotje en goulash aanstaan. Dan heb ik weer wat vriezermaaltijden. En het ruikt nu lekker in huis.

Ondertussen is mijn afwas droog en ga ik verder met de keuken en de was.