Druk weekend.

Dit weekend hebben we een erg hectisch weekeinde en begin van de week. Zaterdag hadden we een bruiloft van een neef van Arian. Daar vonden we vrijdagavond laat eindelijk babysitters voor! Vrijdagavond is Lisa nog even langsgeweest met een vriendin die voor het weekend aan deze kant van 't land is! Ik wist niet wat ik aan moest doen, en verder dan, ja dit is ook wel ok,  komt Arian niet, dus ik had even externe hulp nodig. Zondagavond naar moms verjaardag geweest oma Wilbrink en een tante van Arian waren daar ook. Maandagochtend komt Lisa langs om met m'n mannen te knuffelen. En maandagavond gaan we uit eten met de Droogendyks. En dan begint het gewone leven weer, wat op het moment ook niet erg rustig is. Twee keer per week gedragshulp,  Peace Haven een keer in de week, Arian Nederlandse les.

Gelukkig hebben we niet elk weekend zo'n weekend. Want voor de jongens is het wel wat heftig. Ik ben vanmiddag maar met Alex thuis gebleven uit de kerk, dan kon hij eventjes gewoon rustig een tijdje achter de computer freecell en hartenjagen spelen. Hij begint er best goed in te worden, ahum, je gaat naar help, dan hint en dan doe je gewoon wat hint je vertelt te doen.

Nog wat leuke uitspraken van onze kerel. Hij is helemaal dol op Ketchup, maar noemt het keputch. Als wij keputch zeggen, dan zegt hij, nee mommy, keputch, mmmm.
Vorige week reden we naar kerk en hij wilde 'read the bible songs' luisteren. Dat is van de cd liedjes rond de bijbel. Maar ik wilde dat niet om kwart over 8 's ochtends. Dus toen vroeg hij:
'Read the bible songs backward' (lees de bijbel liedjes achteruit?). Het duurde eventjes, maar toen kwamen we erachter dat hij bedoelde op de weg naar huis.

Erik kan erg goed zelf spelen. Hij is dol op autootjes en kan dan echt een lange tijd aan de tafel zitten en de autootjes steeds heen en weer verplaatsen van de ene plaats naar de andere.
Hij heeft duidelijk geen autisme, maar wel een paar 'sensory' dingen (zintuigen...). Vooral met stoelen, die moeten precies op de goede plaats staan, anders gaat hij gillen en je mag vooral niet op de leuning van een stoel zitten. Als hij in het winkelwagentje zit, mag je de bar waaraan je die duwt niet vasthouden en tuinbroeken moeten direct weer uit. Ach ja, zo zie je maar, in iedereen zitten wel wat trekjes van autisme!
Maar wat een verschil met zijn broer op die leeftijd. Hij kijkt steeds naar ons tijdens spelen of we wel opletten, en steekt zijn armen in de lucht als hij opgetild wil worden.

En een uitzondering, ik heb twee mooie foto's van Alex! Dus die wilde ik jullie niet onthouden, aangezien dat een hele opgave is.