Buiten!

Jaja, al drie dagen achter elkaar kunnen de mannen buiten spelen! Het is echt geweldig dat de beneden verdieping twee keer zo groot is. Het maakt het leven toch iets gemakkelijker vooral omdat ze er allebei erg van genieten om buiten te zijn. 

Wij zijn ook hard buiten bezig geweest, nu ja dat betekent, Arian is hard bezig en ik kijk toe. Nu ben ik daar niet zo heel erg goed in, ik help liever gewoon mee dan als huisvrouw voor drankjes en koekjes te zorgen. Maar ja aangezien ik al redelijk last heb van weeen en we steen van de oprit naar de achtertuin aan het versjouwen zijn lijkt me dat nu niet hetgene waar ik me mee bezig moet houden. 

Erik leert elke dag wel een woordje bij, hij vindt het zelf ook erg leuk, want regelmatig komt hij met iets aan en moet ik zeggen wat het is. Alleen Engels, geen Nederlands, dat lukt eigenlijk bijna niet, omdat Alex dat niet accepteert. Jammer, maar ik probeer het  er op andere manieren wat in te krijgen. Elke morgen als we even zitten met drinken en wat te eten lees ik ze voor uit Jip en Janneke, ze vinden het allebei wel best, al heeft noch Alex, noch Erik een idee van waar het verhaal over gaat. Erik ziet in elke Jip en Janneke een baby en takkie en elk ander dier is een doggy. Alex houdt zich alleen bezig met waar de 'girl' is als alleen Jip op het plaatje staat. Maar wie weet! 

Alex is de laatste tijd flink aan het bijten gegaan. Erik heeft hij al een redelijk aantal keren te pakken gekregen. We kwamen er niet goed achter waardoor dat nu kwam, maar toen bedacht ik me dat het is begonnen toen we de koelkast weer op slot hebben gedaan. Toen de koelkast open was vond ik Alex regelmatig met een zak melk waar hij zijn tanden even flink inzette (is dat goed Nederlands?) dus nu hebben we hem iets anders gekocht waar hij in mag bijten. We moeten het nog zo maken zodat het aan zijn bed vastzit, en zodat hij altijd weet waar het is. Hopelijk spaart dat Erik heel wat pijn en bijtwondjes. 
We zijn ook langzaam aan het proberen om Alex te leren 'fietsen' op zijn driewieler. Hij kan het wel, maar op de een of andere reden wil hij de trappers niet gebruiken. Nu heb ik een boek gelezen waar een autistisch jongetje hetzelfde had en die hebben ze het tegen zijn wil aangeleerd. Ik vind dat zelf wat lastig, maar zie ook wel hun theorie daarachter dus dacht ik laat ons het ook proberen. We doen het maar voor hele korte stukjes, vier keer de trapper op en neer, maar zo hopen we toch dat hij het op den duur te pakken kan krijgen.