Dit weekend hebben we een erg hectisch weekeinde en begin van de week. Zaterdag hadden we een bruiloft van een neef van Arian. Daar vonden we vrijdagavond laat eindelijk babysitters voor! Vrijdagavond is Lisa nog even langsgeweest met een vriendin die voor het weekend aan deze kant van 't land is! Ik wist niet wat ik aan moest doen, en verder dan, ja dit is ook wel ok, komt Arian niet, dus ik had even externe hulp nodig. Zondagavond naar moms verjaardag geweest oma Wilbrink en een tante van Arian waren daar ook. Maandagochtend komt Lisa langs om met m'n mannen te knuffelen. En maandagavond gaan we uit eten met de Droogendyks. En dan begint het gewone leven weer, wat op het moment ook niet erg rustig is. Twee keer per week gedragshulp, Peace Haven een keer in de week, Arian Nederlandse les.
Gelukkig hebben we niet elk weekend zo'n weekend. Want voor de jongens is het wel wat heftig. Ik ben vanmiddag maar met Alex thuis gebleven uit de kerk, dan kon hij eventjes gewoon rustig een tijdje achter de computer freecell en hartenjagen spelen. Hij begint er best goed in te worden, ahum, je gaat naar help, dan hint en dan doe je gewoon wat hint je vertelt te doen.
Nog wat leuke uitspraken van onze kerel. Hij is helemaal dol op Ketchup, maar noemt het keputch. Als wij keputch zeggen, dan zegt hij, nee mommy, keputch, mmmm.
Vorige week reden we naar kerk en hij wilde 'read the bible songs' luisteren. Dat is van de cd liedjes rond de bijbel. Maar ik wilde dat niet om kwart over 8 's ochtends. Dus toen vroeg hij:
'Read the bible songs backward' (lees de bijbel liedjes achteruit?). Het duurde eventjes, maar toen kwamen we erachter dat hij bedoelde op de weg naar huis.
Erik kan erg goed zelf spelen. Hij is dol op autootjes en kan dan echt een lange tijd aan de tafel zitten en de autootjes steeds heen en weer verplaatsen van de ene plaats naar de andere.
Hij heeft duidelijk geen autisme, maar wel een paar 'sensory' dingen (zintuigen...). Vooral met stoelen, die moeten precies op de goede plaats staan, anders gaat hij gillen en je mag vooral niet op de leuning van een stoel zitten. Als hij in het winkelwagentje zit, mag je de bar waaraan je die duwt niet vasthouden en tuinbroeken moeten direct weer uit. Ach ja, zo zie je maar, in iedereen zitten wel wat trekjes van autisme!
Maar wat een verschil met zijn broer op die leeftijd. Hij kijkt steeds naar ons tijdens spelen of we wel opletten, en steekt zijn armen in de lucht als hij opgetild wil worden.
En een uitzondering, ik heb twee mooie foto's van Alex! Dus die wilde ik jullie niet onthouden, aangezien dat een hele opgave is.
Sunday, October 17, 2010
Monday, October 4, 2010
Herfst
Na een lekkere warme zomer is het nu herfst. En dat is duidelijk, jassen zijn uit de kast gehaald, bladeren vallen van de bomen en 't regent regelmatig. Ik ben ondertussen flink aan het snoeien geweest. Mijn twee clematis zijn afgeknipt tot 30 cm boven de grond, ze waren erg lelijk aan het worden. De struiken tegen de schutting heb ik zover afgezaagd dat de takken die bij de buren in de tuin hingen nu allemaal in twee papieren zakken zitten die woensdag met het afval mee mogen.
Ik heb ook plannen gemaakt voor de tuin. Ik wil grind onder de struiken bij de schutting zodat het daaronder niet meer zo donker is en vol met onkruid. In de voortuin wil ik naast de voordeur margrieten en een rij van het gras wil ik gaan gebruiken voor een rij lavendel. Sommige plannen moeten wachten tot het voorjaar, maar de plannen zijn er.
Vandaag zijn we met Erik bij de kinderarts geweest vanwegen zijn eten. Het gaat eigenlijk best goed, hij eet helemaal geen babyvoeding meer. Overdag gaat het ook goed, dan eet hij brood en ontbijtkoek, yoghurt en fruit. Maar het avondeten is een ramp. Ik besteed er eigenlijk geen aandacht aan, maar na 2 happen is hij klaar en zit hij wat te zeuren. Maar hij was gegroeid in de afgelopen paar maanden en hij heeft veel minder vaak last van verstoppingen, dus we gaan maar gewoon door.
Voor de rest krijgt hij nu een hele rij tanden en kiezen in 1 keer. Dus hij kan nu kauwen met kiezen, wat er dan weer voor zorgt dat hij minder vaak over zijn nek gaat. Wat dan weer erg goed is voor mijn gemoedsrust, want ik kan er niet tegen als hij zit te kokhalzen.
Hij is een erg bijdehand ventje, vandaag wilde hij bij mij op schoot, maar dat wilde ik niet. Eerst probeerde hij gewoon op m'n schoot te klimmen. Daarna kreeg ik de gilbehandling, mislukt. Toen dat niet lukte begon hij mij koekjes te voeren en zo over me heen te hangen, ook mislukt. En als laatste pakte hij een autootje en ging voor me heen rijden en over me heen hangen, mmm ook mislukt. Hij was boos! Gelukkig is dat later toen ik klaar was met een flinke knuffel goed gekomen.
Alex bloeit uit op het moment als een enorme helper. Toen ik buiten aan het snoeien was heeft hij een hele hoop takken netjes in een zak gestopt. Vooral met buiten werken helpt hij goed. Binnen kan je hem wel sturen om een luier of doekjes, maar met schoonmaken is hij snel klaar. En koken en bakken dat vindt hij al helemaal niets, 't duurt te lang.
Sinds afgelopen week krijgen we behaviour support. Donderdagochtend komt Tracey weer. Het is een intensief programma voor 3 maanden. Maar ik heb er wel vertrouwen in. Ik ben er echt aan toe dat ik wat tips krijg om Alex te leren om Erik te accepteren.
We hebben een nieuwe traditie gestart. We proberen elke zondagavond een rondje te gaan lopen met de mannen. Voor Alex nemen we geen wagen meer mee, die kan nu best een eind lopen en als we met z'n 4en gaan dan kunnen we gewoon achter hem aan als het nodig is. Erik vindt het wel best om in de kinderwagen te zitten, dus die duwen we nog lekker rond. Alex vindt het geweldig en het is ook gewoon gezond voor ons.
Ik heb ook plannen gemaakt voor de tuin. Ik wil grind onder de struiken bij de schutting zodat het daaronder niet meer zo donker is en vol met onkruid. In de voortuin wil ik naast de voordeur margrieten en een rij van het gras wil ik gaan gebruiken voor een rij lavendel. Sommige plannen moeten wachten tot het voorjaar, maar de plannen zijn er.
Vandaag zijn we met Erik bij de kinderarts geweest vanwegen zijn eten. Het gaat eigenlijk best goed, hij eet helemaal geen babyvoeding meer. Overdag gaat het ook goed, dan eet hij brood en ontbijtkoek, yoghurt en fruit. Maar het avondeten is een ramp. Ik besteed er eigenlijk geen aandacht aan, maar na 2 happen is hij klaar en zit hij wat te zeuren. Maar hij was gegroeid in de afgelopen paar maanden en hij heeft veel minder vaak last van verstoppingen, dus we gaan maar gewoon door.
Voor de rest krijgt hij nu een hele rij tanden en kiezen in 1 keer. Dus hij kan nu kauwen met kiezen, wat er dan weer voor zorgt dat hij minder vaak over zijn nek gaat. Wat dan weer erg goed is voor mijn gemoedsrust, want ik kan er niet tegen als hij zit te kokhalzen.
Hij is een erg bijdehand ventje, vandaag wilde hij bij mij op schoot, maar dat wilde ik niet. Eerst probeerde hij gewoon op m'n schoot te klimmen. Daarna kreeg ik de gilbehandling, mislukt. Toen dat niet lukte begon hij mij koekjes te voeren en zo over me heen te hangen, ook mislukt. En als laatste pakte hij een autootje en ging voor me heen rijden en over me heen hangen, mmm ook mislukt. Hij was boos! Gelukkig is dat later toen ik klaar was met een flinke knuffel goed gekomen.
Alex bloeit uit op het moment als een enorme helper. Toen ik buiten aan het snoeien was heeft hij een hele hoop takken netjes in een zak gestopt. Vooral met buiten werken helpt hij goed. Binnen kan je hem wel sturen om een luier of doekjes, maar met schoonmaken is hij snel klaar. En koken en bakken dat vindt hij al helemaal niets, 't duurt te lang.
Sinds afgelopen week krijgen we behaviour support. Donderdagochtend komt Tracey weer. Het is een intensief programma voor 3 maanden. Maar ik heb er wel vertrouwen in. Ik ben er echt aan toe dat ik wat tips krijg om Alex te leren om Erik te accepteren.
We hebben een nieuwe traditie gestart. We proberen elke zondagavond een rondje te gaan lopen met de mannen. Voor Alex nemen we geen wagen meer mee, die kan nu best een eind lopen en als we met z'n 4en gaan dan kunnen we gewoon achter hem aan als het nodig is. Erik vindt het wel best om in de kinderwagen te zitten, dus die duwen we nog lekker rond. Alex vindt het geweldig en het is ook gewoon gezond voor ons.
Friday, October 1, 2010
Het autoverhaal, een jaar later...
Vorig jaar is onze oude auto in de prak gereden. Een vrouw reed tegen een Mustang aan en reed daarna achteruit in onze auto.
Vanochtend had Arian onze auto geparkeerd bij zijn werk. En een man reed in zijn truck en om te zorgen dat hij niet tegen een Mustang aanreed is hij tegen onze auto aangereden!
Dit keer valt de schade nog redelijk mee, we hoeven alleen een nieuwe deur en die wordt betaald door degene die de schade heeft gemaakt.
Subscribe to:
Comments (Atom)

