Bijna bijna bijna

Nog anderhalve week en dan gaan we naar Nederland. De reis zie ik erg tegenop maar ik zie erg uit naar 10 dagen rust. 10 dagen zijn er mensen die met met de jongens gaan helpen. Kan ik even opladen.

Woensdag ben ik met Erik naar de huisarts geweest. Hij at namelijk nog steeds geen vast voedsel, alleen zijn flessen. En daarnaast heeft hij vaak last van verstopping. Ik bedacht dat dat wel eens iets met elkaar te maken zou kunnen hebben. En de huisarts dacht dat ook. We hebben nu dus laxeermiddel meegekregen. We zijn er al mee gehalveerd, want nu liep het er natuulijk uit. Vandaag had hij een goede luier om het zo maar te zeggen.  Hij is ook lekker vrolijk nu, dus hij had er toch flink last van denk ik. We geven hem nu ook anders te eten. We bieden hem vast voedsel aan voor elke fles, niet met onze tijden van eten. Hij at nu zelfs wat pap en zijn fruit gaat goed. Groente blijft moeilijk dat vindt hij gewoon echt niet lekker. Hij houdt nu eenmaal meer van zoet.

Met Alex gaat het na een paar weken weer wat beter. Hij slaapt weer beter, en ook tijdens zijn dutten slaapt hij weer. Hij communiceert weer meer en wordt minder snel boos en van slag. We blijven moeite hebben met zijn weglopen, gooien en zijn gedrag tegenover Erik die daar best onder lijdt. Dus heb ik nu een organisatie gebeld die helpen met gedragsproblemen. Dat is mij aangeraden door Donna die hier van het ontwikkelingscentrum komt om Alex te helpen. Er is daar een lange wachtlijst dus moet ze binnenkort minder vaak gaan komen en omdat we wel hulp moeten blijven houden voor zijn gedrag heeft ze voorgesteld dat we nu naar deze organisatie bellen om hulp te vragen. Ze zijn ook gespecialiseerd in gedrag in kinderen met autisme spectrum stoornissen. Vanmiddag als Nicole hier is om met Alex te spelen krijg ik een telefonische intake. 

Ik ben van anti depressiva verandert. Ik ben tijdens mijn 2 zwangerschappen veel aangekomen en het ging er maar niet af. Ik ben na Alex naar een dietiste geweest die me vertelde dat het erg moeilijk zou gaan met de medicijnen die ik had en dat bleek ook zo te zijn. En nu was ik het zat ik wil al die kilo's er gewoon af. Dus nu heb ik nieuwe medicijnen. 't Gaat er erg goed mee ik voel me goed ben ook minder slaperig en ik ben al een paar kilo's kwijt.

Voor de rest is het hier nu echt lente. Nog wel redelijk fris vooral 's ochtends en 's avonds. Maar Alex kan lekker naar buiten. Erik heeft ook het buitenspelen uitgevonden en probeert steeds achter karretjes aan te lopen. Dat gaat best goed, alleen komt zijn broer dan weer met volle vaart aangerend en ligt Erik weer op de grond. Maar ach, van mij hoeft hij ook nog niet te leren lopen, hij is tenslotte nog geen jaar.

Nu het allemaal weer wat beter gaat hoop ik dat ik mijn huis ook weer op orde kan krijgen. Ik merk heel snel dat als het wat moeilijker is dat ik dan het overzicht verlies in huis en daar wordt Alex ook niet blijer van. Maar gisteren heb ik de keuken onder handen genomen dus het begin is er weer.