Sneeuw

Wat later dan vorig jaar is dit jaar de sneeuw ook aangekomen. Tenminste het sneeuwt nu buiten, grote vlokken en 't blijft al lekker liggen.

We zijn al weer een week in ons geliefde Canada terug. Zegt ze met een zucht. Het valt wel mee hoor, haha. We zijn weer terug in ons gewone ritme. Alex is weer terug zijn 'gewone' zelf, voor hoever dat gewoon is. En Erik deelt sinds maandag weer royaal zijn schaterlach uit.

Ik ben bezig om een schema in plaatjes te maken voor Alex. Hij wordt vaak erg boos als we zijn schoenen en sokken aan willen doen. Het schijnt dan echt als een totale verrassing te komen dat we naar buiten gaan. Ik hoop maar dat het hem helpt. Ik zou zijn leven zo graag wat makkelijker voor hem maken. 't Is een lieve blije jongen hoor, maar ja hij is ook vaak gefrustreerd.

Erik is echt enorm grappig. Hij tijgerde van de woonkamer naar de eetkamer (waar de computer is) gaat naast de stoel hier liggen, kijkt omhoog, doet z'n handen samen en met een hoop drama laat een klein zielig huiltje horen. Mama pak me op, ik wil erbij. Haha.

Hij kan ook erg goed alleen spelen. En vindt zijn eigen spiegelbeeld erg grappig. Sinds deze week eet hij ook lekker zijn groente en fruit. Ik was er al een tijdje mee bezig, maar toen had hij geen zin meer. Natuurlijk kreeg hij toen weer honger en nu eet hij lekker door.