Herfst, herfst, wat heb je te koop

Het is hier volop herfst dat schreef ik op mijn andere blog al in september. Maar nu heb ik de foto's om het te bewijzen!

Alex en ik gaan er bijna elke dag op uit. Erik mag uit de goedheid van Alex zijn hart ook mee, als hij maar braaf achterin blijft liggen en niet teveel herrie maakt. Regelmatig rijden en lopen we naar de winkel van 'Brantwood Farms' daar koop ik dan een paar lekkere verse appels en zo gaan we dan weer terug. Als de speeltuin eenmaal in het vizier komt moet de appel het ontgelden en wordt er driftig gewezen en aan het tuigje getrokken.

Dat was het makkelijke gedeelte van de rit! Want dan moeten we weer naar huis en Alex wil niet naar huis, Alex wil eigenlijk nooit naar huis. Hij vindt het overal veel interesanter. Zo wilde hij vandaag na kerktijd niet met ons mee. Hij zat braaf bij grandpa op de arm en zwaaide heel lief naar ons, 'bye bye' zei Alex. Hij is toch met ons mee naar huisgekomen, maar dat ging niet zonder tranen.

Ik heb ook ons huis in herfststijl gebracht.

En er hangen meer en nieuwe foto's op de muur. Alex begint langzaamaan wat naar plaatjes te wijzen en het leek ons een goed idee om van elk familielid een foto aan de muur te hebben, dan kunnen we wat namen oefenen. Hij vindt het op het moment vooral leuk om de foto's van de muur te halen en ze ergens op te stapelen om dan weer een poging te doen om ze op te hangen. Nee hij mag er niet aankomen, maar ja probeer hem dat maar eens wijs te maken.

Erik blijft zijn eigen vrolijke zelf. Hij lag vanavond in een deuk om zichzelf. Arian had blokjes op de leuning van zijn stoel gezet en dan duwde Erik die er zelf vanaf en zat flink te giechelen als ze dan weer op de grond vielen. We staan er steeds weer versteld van hoeveel hij ziet en doorheeft en wat hij allemaal al kan. Dan merken we zo dat dat met Alex anders was. Erik eet al een ruime week groente. Hij zat al bij ons aan tafel en moest steeds huilen, nu zijn we erachter dat hij ons zag eten en ook wilde eten. Hij vindt het geweldig. Als hij bij ons aan tafel zit dan zit hij mee te smakken. Echt zo bijzonder.