Mika

Dinsdag ochtend vroeg is Suzan bevallen van een jongen! Suzan en Simon hebben hem Mika genoemd en op de foto's is het een mooi mannetje. Gelukkig mogen we hem over minder dan een maand gaan knuffelen.

We zijn met Alex al hard aan het oefenen op zijn naam. Die heeft Mika omgedoopt tot Koka.



Alex is ziek, die kreeg vanmiddag opeens hoge koorts en voelt zich erg ellendig. Hij heeft vanmiddag ruim een uur stil op een stoel gezeten.

Herfst, herfst, wat heb je te koop

Het is hier volop herfst dat schreef ik op mijn andere blog al in september. Maar nu heb ik de foto's om het te bewijzen!

Alex en ik gaan er bijna elke dag op uit. Erik mag uit de goedheid van Alex zijn hart ook mee, als hij maar braaf achterin blijft liggen en niet teveel herrie maakt. Regelmatig rijden en lopen we naar de winkel van 'Brantwood Farms' daar koop ik dan een paar lekkere verse appels en zo gaan we dan weer terug. Als de speeltuin eenmaal in het vizier komt moet de appel het ontgelden en wordt er driftig gewezen en aan het tuigje getrokken.

Dat was het makkelijke gedeelte van de rit! Want dan moeten we weer naar huis en Alex wil niet naar huis, Alex wil eigenlijk nooit naar huis. Hij vindt het overal veel interesanter. Zo wilde hij vandaag na kerktijd niet met ons mee. Hij zat braaf bij grandpa op de arm en zwaaide heel lief naar ons, 'bye bye' zei Alex. Hij is toch met ons mee naar huisgekomen, maar dat ging niet zonder tranen.

Ik heb ook ons huis in herfststijl gebracht.

En er hangen meer en nieuwe foto's op de muur. Alex begint langzaamaan wat naar plaatjes te wijzen en het leek ons een goed idee om van elk familielid een foto aan de muur te hebben, dan kunnen we wat namen oefenen. Hij vindt het op het moment vooral leuk om de foto's van de muur te halen en ze ergens op te stapelen om dan weer een poging te doen om ze op te hangen. Nee hij mag er niet aankomen, maar ja probeer hem dat maar eens wijs te maken.

Erik blijft zijn eigen vrolijke zelf. Hij lag vanavond in een deuk om zichzelf. Arian had blokjes op de leuning van zijn stoel gezet en dan duwde Erik die er zelf vanaf en zat flink te giechelen als ze dan weer op de grond vielen. We staan er steeds weer versteld van hoeveel hij ziet en doorheeft en wat hij allemaal al kan. Dan merken we zo dat dat met Alex anders was. Erik eet al een ruime week groente. Hij zat al bij ons aan tafel en moest steeds huilen, nu zijn we erachter dat hij ons zag eten en ook wilde eten. Hij vindt het geweldig. Als hij bij ons aan tafel zit dan zit hij mee te smakken. Echt zo bijzonder.

Oktober

Voor morgen staat mijn rijexamen geboekt, alleen zijn ze aan het staken! Ik heb net nog even gekeken en ze zijn nog niet terug aan het werk. Jammer, ik had er nu eigenlijk wel op gehoopt, had toch fijn geweest om er vanaf te zijn.

Het is hier flink koud, de winterjassen zijn uit de kast gehaald en de tshirs weer opgeruimd. We genieten van de kleuren en ik van het slapen in een koude slaapkamer. Dat laaste levert nog flink wat discussies op aangezien ik het graag koud heb in de kamer en Arian niet. Gelukkig lig ik bij het raam. 

Er komt nu elke week iemand langs om mij met Alex te helpen. Elke week een uur, het lijkt niet zoveel, maar het is erg lekker om dat uur even te kunnen doen wat normaal niet lukt. Zoals boven opruimen, of de badkamer schoonmaken. Of gewoon even lekker met Erik knuffelen zonder dat er over hem heengelopen wordt. 
Alex leert op het moment flink wat woorden bij. Ik geniet er erg van. Zo kan hij nu: socks, shoes, juice, ball, book, bijbel, appel. En dan de woorden die hij al kon. Hij kopieert ook veel wat wij zeggen. Gisteren wilde hij een appel en ik zei, Alex appel? Wat dan vrij werd vertaald door Alex in: Ane aboe. Appel is dan nu ook verandert in aboe, maar wij weten wat hij betekent wat natuurlijk het belangrijkste is. 

Erik beweegt zich al wat voort. Als hij speelgoed uit zijn bereik duwt gaat hij er zetje voor zetje achteraan. Ik heb hem flink toegesproken dat tijgeren en kruipen nog niet is toegestaan. Ahoewel het misschien voor Erik wel handig zou zijn om uit het bereik van zijn broer te kruipen. Alex vindt Erik namelijk geweldig, om op te zitten, over heen te lopen, aan zijn benen door de kamer te trekken of gewoon naast hem liggen en in zijn oor te gillen. Erik heeft hier toch wat zijn bedenkingen over, maar meestal ondergaat hij het geduldig.

Erik is nu volledig overgeschakeld op de fles. We kwamen er een paar weken geleden achter dat hij niet groeide. Hij was ook steeds erg ontevreden. Ik ben hem eerst gaan bijvoeden met de fles nadat ik hem gevoed had, natuurlijk keldert dan de melkproductie helemaal en binnen een paar dagen kreeg hij alleen nog maar de fles. Natuurlijk is het jammer, maar ach ik kan me er niet heel erg druk over maken. Tenslotte is Erik nu weer erg blij en tevreden en daar gaat het toch om.

Een nieuwe blog

Na 4 jaar dezelfde blog, begin ik hier een nieuwe blog.

Ik heb de blog anders genoemd, tenslotte gaat het niet meer alleen over mij, maar over ons hele gezin. Ik heb voor mezelf ook de focus verandert. Ik hield mijn blog ook bij vanwege het gemis van Nederland, het gemis is niet weg, maar mijn gezin neemt zoveel meer in beslag dan het terugdenken hoe het was in Nederland, of hoe het zou zijn om er te zijn.

Voor de rest verandert er dus niets! En blijf ik hier gewoon gezellig vertellen over het wel en wee van ons gezin.

Karin