Aangezien Alex erg veel moeite heeft met Erik, die natuurlijk steeds bij leert en steeds meer Alex lastig valt in zijn eigen wereldje, hebben we na lang denken een oplossing bedacht.
We hebben een traphekje tussen de woonkamer en de hal opgehangen. Niet dat dit idee lang nadenken nodig had, maar omdat een traphekje dat tussen de brede opening van de woonkamer past nog moeilijk te vinden is. Maar, nu hadden ze er een paar weken geleden een in de aanbieding! En nu hebben we dus een hele grote box, de woonkamer.
Het helpt wel, al duurt het even voordat ze zich na scheiding met hun eigen dingen bezig kunnen houden.
Alex heeft eindelijk de playdough ontdekt. Hij vond het tot nu toe altijd maar smerig, maar ik dacht ik probeer het gewoon nog een keer. Dus ik had klei gekocht en vormpjes en een deegrollertje in zo'n knutselpakket. Het is vooral leuk als mama de diertjes maakt en hij ze weer in een grote homp kan doen. We begonnen met 6 kleuren, maar kind eigen, hebben we nu zo'n smerige groen, grijze bruine homp klei. Tot welke leeftijd blijven kinderen dat eigenlijk doen?
Erik weet ondertussen hoe je een lepel gebruikt en doet dat ook graag. Hij maakt er een enorme bende van, dus normaal gesproken zit hij in de kinderstoel met een slab met lange mouwen aan, maar nu vond hij de yoghurt van Alex en 't is wel erg schattig.
En toen vond ik deze foto nog van Erik:
En hierom houd ik van de zomer! (Bijna over, dus nog even er van genieten).
Ik had het zo gehad met onze '$2 couch' dat ik al maanden op internet op zoek was naar iets nieuws. Vorige week zag ik een paar oranje stoelen op kijiji (marktplaats van hier zal ik maar zeggen), maar Arian vond ze afschuwelijk en ze waren al verkocht voordat ik de kans had om te gaan kijken. Maandag zag ik twee donkerbruine leren stoelen op internet en die waren nog niet verkocht en we zijn meteen gaan kijken en we hebben ze meteen gekocht. De bank heeft nog een dag op kijiji gestaan, maar niemand wil dat oude ding hebben, dus hij gaat bij het grof vuil.
De bank, die ooit de kleur wit had, was ondertussen een mengeling van bruine kringen, grijze vlekken en roze strepen. Je kon er op zitten zonder vies te worden, maar zo zag het er niet uit. Het kleed was aan het afbladderen, het plastic aan de onderkant wel te verstaan, dus ook daarvoor was het tijd voor iets nieuws.
Dus wij gisteren naar Ikea en wat heen en weer gelseep van speelgoed en tafeltjes en dit is het resultaat:
