Gisteravond zijn we een nieuw tijdperk ingegaan. Alex slaapt in zijn grote bed. Hij is aan het klimmen geslagen in Nederland bij het hekje in mijn moeders tuin en de speeltuin bij 't Appeltje en nu is hij niet meer te stoppen. En dus was gisteravond zijn bed aan de beurt. Ons huis is redelijk gehorig, dus je hoort het snel genoeg, bonk en dan rennende voetjes. Ik zei tegen Arian, oh nee, hij is uit zijn bed. Dus ik naar boven en hem teruggelegd, ik was nog niet beneden of hij was weer uit zijn bed. Hij kan er niet zelf inklimmen want dat is hoger, en ik had geen zin in een hele avond naar boven lopen om hem terug in zijn bedje te leggen. Dus ik heb tegen hem gezegd dat als hij uit zijn bled bleef klimmen hij maar in het grote bed moest slapen. Dus na nog een keer naar boven hebben we zijn ledikant uit elkaar geschroefd! Het is een grote stap maar ja hij is bijna 3 zijn bedje begon wat krap te worden en met een bedhekje moet het toch kunnen vond ik. We zijn ook nog met ons vieren naar de bouwmarkt gereden om iets te zoeken zodat Alex niet 's nachts alle deuren open kan doen en opsluiten op zijn kamer vind ik niets. Hij heeft daarna nog flink heen en weer gelopen, en toen begon hij te huilen. Het is natuurlijk ook een grote stap om zo in een avond te doen. Dus ben ik even naast hem gaan liggen op zijn bed. Aanraken mag dan niet, maar het lijkt toch wel of hij graag heeft dat ik in de buurt ben, want binnen 5 minuten sliep hij en hij werd vanochtend pas weer wakker. Nu voor zijn dut ligt hij ook weer in bed en hij heeft eerst wat heen en weer gelopen en ik heb nu al een half uur niets van hem gehoord, dus ik neem aan dat hij slaapt.

Bij Erik heb ik de babydekentjes uit bed gehaald en een flinke deken en laken voor teruggegeven hij slaapt nu beter want ja deze schop je niet zo makkelijk van je af. Hij vindt bed helemaal niet erg, zijn broer ook niet, maar Erik kan erg tevreden kijken als je hem in zijn bed legt en hij kan ook als hij wakker wordt heerlijk stil liggen duimen met zijn doek in zijn hand en dan nog lekker af en toe wat kletsen.
Hij heeft zijn eerste stapjes gezet! Hij liep gisteren los voor de trap en herinnerde toen opeens dat hij dat helemaal niet kan ging zitten en begon te huilen. De mafketel. Zo zat hij van de week ook midden op het grasveld en bedacht toen ook opeens dat hij dat niet leuk vond. We hebben hem voor zijn verjaardag, een auto gekocht waar hij achter kan lopen op kan zitten en met zich mee kan trekken. Hij loopt er veel achter en zijn broer rijdt erop. Van grandma en grandpa heeft hij 3 zakken zand gehad, waar er nu elke dag zo'n 10 procent van binnen ligt. Ik loop dan ook hele dagen op mijn clogs, want zand onder je voeten is niet fijn. Alex speelt er vooral veel in, en doet dan zijn ogen dicht en draait in de rondte zodat het overal ligt. Maar ach het houdt hem van de straat. Erik vindt het vooral leuk om er met zijn handen doorheen te wroeten.

Het is hier erg warm, het huis valt nog wel mee, dat kunnen we nog redelijk koel houden met een air conditioner en alle ventilators aan. Maar buiten is het 's middags niet lekker. Dus houd ik de jongens maar wat binnen, 's ochtends zijn we vooral buiten.

Het huis is na onze thuiskomst weer wat op orde, ik zit weer wat in de flow. We hopen binnenkort wel een zaterdag te hebben dat de kids even weg kunnen zodat Arian en ik even flink wat tijd hebben voor de tuin en die klusjes in huis die maar blijven liggen. Onze struiken in de tuin hebben flink staan bloeien. Nu beginnen er anderen, m'n moeder vertelt me zo'n twee keer per jaar hoe ze heten, maar ik ben het weer vergeten.  Ik heb er wat foto's van genomen, die zal ik er vanavond tussen zetten als ik het niet vergeet.

Erik 1 jaar!!!

Vandaag is het dan zover, Erik is 1. Een bijzondere verjaardag zal het niet worden, maar we hebben nog wel wat cadeautjes voor hem.

Weer terug in Canada

Met 2 uur vertraging dankzij de aswolk en een omweg zijn we gisteravond toch nog aangekomen. Rond 7 uur zijn we geland en rond half 10 waren we thuis. De jongens hebben het best goed gedaan al waren niet alle medereizigers het daar mee eens.

Alex was blij dat we geland waren en kon toen eindelijk ontspannen en is dan ook meteen in slaap gesukkeld. Hij werd later weer wakker, viel in de auto weer in slaap, maar heeft het niet meer heel erg bewust meegekregen dat we thuis zijn aangekomen. Hij is eventjes wakker geweest maar toen hij zijn tut weer in zijn mond had is hij op mijn schoot weer in slaapgevallen en heb ik hem zo weer in zijn bed gelegd.

Erik heeft nog minder geslapen op het vliegtuig dan Alex, maar is bij het landen weer in slaap gevallen. In de auto ook weer, maar hij werd thuis wel weer wakker en heeft nog lekker een fles gehad. Daarna is hij ook lekker naar bed gegaan en ook in slaap gevallen.

Wij lagen om half elf in bed, maar rond 2 uur, 4 uur en 6 uur waren de jongens omstebeurt paraat. Met Alex was ik om 7 uur beneden, Erik is wat later wakker geworden. Beide mannen zijn  erg moe. Erik is wat huilerig en wil graag dicht bij me zijn, maar hij heeft wel lekker gegeten. Alex kan niet praten, hij komt maar niet uit zijn woorden en zijn woordenboek lijkt vandaag verloren te zijn. Hij kan niet op de woorden voor buiten, eten, juice en luier komen. Dus we hebben maar een computer dagje vandaag, kan hij wat dingetjes kijken en doe ik vandaag vooral mijn best om de jongens weer in het Canadese ritme te drillen. 

Ik ben wel wat moe, Arian ook denk ik, maar voor de rest voelt het maar een uur later dan het is. In de loop van de dag bereik ik dus vast het normale ritme weer. Arian is alweer naar zijn werk vertrokken.