Bijna bijna bijna

Nog anderhalve week en dan gaan we naar Nederland. De reis zie ik erg tegenop maar ik zie erg uit naar 10 dagen rust. 10 dagen zijn er mensen die met met de jongens gaan helpen. Kan ik even opladen.

Woensdag ben ik met Erik naar de huisarts geweest. Hij at namelijk nog steeds geen vast voedsel, alleen zijn flessen. En daarnaast heeft hij vaak last van verstopping. Ik bedacht dat dat wel eens iets met elkaar te maken zou kunnen hebben. En de huisarts dacht dat ook. We hebben nu dus laxeermiddel meegekregen. We zijn er al mee gehalveerd, want nu liep het er natuulijk uit. Vandaag had hij een goede luier om het zo maar te zeggen.  Hij is ook lekker vrolijk nu, dus hij had er toch flink last van denk ik. We geven hem nu ook anders te eten. We bieden hem vast voedsel aan voor elke fles, niet met onze tijden van eten. Hij at nu zelfs wat pap en zijn fruit gaat goed. Groente blijft moeilijk dat vindt hij gewoon echt niet lekker. Hij houdt nu eenmaal meer van zoet.

Met Alex gaat het na een paar weken weer wat beter. Hij slaapt weer beter, en ook tijdens zijn dutten slaapt hij weer. Hij communiceert weer meer en wordt minder snel boos en van slag. We blijven moeite hebben met zijn weglopen, gooien en zijn gedrag tegenover Erik die daar best onder lijdt. Dus heb ik nu een organisatie gebeld die helpen met gedragsproblemen. Dat is mij aangeraden door Donna die hier van het ontwikkelingscentrum komt om Alex te helpen. Er is daar een lange wachtlijst dus moet ze binnenkort minder vaak gaan komen en omdat we wel hulp moeten blijven houden voor zijn gedrag heeft ze voorgesteld dat we nu naar deze organisatie bellen om hulp te vragen. Ze zijn ook gespecialiseerd in gedrag in kinderen met autisme spectrum stoornissen. Vanmiddag als Nicole hier is om met Alex te spelen krijg ik een telefonische intake. 

Ik ben van anti depressiva verandert. Ik ben tijdens mijn 2 zwangerschappen veel aangekomen en het ging er maar niet af. Ik ben na Alex naar een dietiste geweest die me vertelde dat het erg moeilijk zou gaan met de medicijnen die ik had en dat bleek ook zo te zijn. En nu was ik het zat ik wil al die kilo's er gewoon af. Dus nu heb ik nieuwe medicijnen. 't Gaat er erg goed mee ik voel me goed ben ook minder slaperig en ik ben al een paar kilo's kwijt.

Voor de rest is het hier nu echt lente. Nog wel redelijk fris vooral 's ochtends en 's avonds. Maar Alex kan lekker naar buiten. Erik heeft ook het buitenspelen uitgevonden en probeert steeds achter karretjes aan te lopen. Dat gaat best goed, alleen komt zijn broer dan weer met volle vaart aangerend en ligt Erik weer op de grond. Maar ach, van mij hoeft hij ook nog niet te leren lopen, hij is tenslotte nog geen jaar.

Nu het allemaal weer wat beter gaat hoop ik dat ik mijn huis ook weer op orde kan krijgen. Ik merk heel snel dat als het wat moeilijker is dat ik dan het overzicht verlies in huis en daar wordt Alex ook niet blijer van. Maar gisteren heb ik de keuken onder handen genomen dus het begin is er weer.

Pasen

Hier ben ik al weer met een nieuw bericht.

Het is paasweekend en hier in Canada hebben we dan goede vrijdag vrij. Alex is vandaag dan ook wat van slag, gisteren was papa een hele dag thuis en toen hadden we 's ochtends kerk, nu is papa een hele dag thuis hij snapt er niets van.

Gisteravond zijn Arian en ik uit eten geweest en toen hebben mijn schoonouders opgepast. Alex werd toen ook wakker en we hadden hem het niet verteld. Het is soms zo moeilijk om te weten wat je wel en niet moet vertellen. Want voor hetzelfde geld was hij niet wakker geworden en was hij vanochtend boos geweest omdat hij grandma en grandpa niet had gezien. Nu was hij natuurlijk van slag omdat wij er niet waren toen hij wakker werd.
Maar Arian en ik hebben lekker gegeten en het was fijn om weer even samen weg te zijn. De rest van de dag hebben we thuis opgeruimd en de gewone dingen, met Alex naar het park, met Erik gekke bekken trekken.

Vandaag hebben we in de tuin gewerkt. Het is echt heerlijk weer hier, vorige week hebben we lekker weer gehad, en toen een paar dagen wat kouder, maar de afgelopen dagen was het weer warm. Alex leeft zowat buiten, wat natuurlijk prima is, hij kan dan lekker zijn energie kwijt en Erik wordt wat minder op de kop gezeten (letterlijk).
Ik heb nu een eigen moestuintje, Arian een eigen moestuintje en omdat Alex niet van die van ons af kon blijven heeft Alex nu ook een stukje moestuin. We hebben er een zuchini in geplant, maar ach daar zal wel niets van terecht komen, die wordt vast uitgegraven of kapotgetrapt. Ik moet er af en toe maar wat lenteuitjes of bieslook inzetten zodat het nog wat lijkt voor hem.
Vanavond zat Alex dan ook op het aankleedkussen en zei: 'mama garden, papa garden, Alex garden'. Jaja zijn praten gaat echt erg goed!  Hij kent ook moeilijke woorden zoals 'butterfly', 'octopus' (otpus) en 'tomato' (tototo). En tweewoord zinnen zijn nu de norm.

Hij heeft wel weer wat nieuwe problemen. Hij kan absoluut niet tegen water dat op de grond gemorst is. Dus zaten we een broodje ergens te eten en hebben we aan het personeel om een doek moeten vragen, omdat hij maar niet kon ontspannen omdat er water op de grond lag. Op het houten terras mag ook geen water gemorst worden. Er zit water in zijn zandbak en hij ging die met bakjes naar een ander bakje op de picnictafel brengen die op het terras stond en ja, hij is 2 dus af en toe dan gaat het over de rand en dan moet ik dat op gaan ruimen hij wordt dan ook helemaal zenuwachtig. We hebben nu de tafel maar in het gras gezet, dan kan hij het tenminste niet meer zien als er geknoeid wordt.

Erik heeft al een paar weken uitslag. We zijn bij de huisarts geweest en hebben een zalfje gehad daar moet het nu mee overgaan anders dan moeten we weer terug. Ik zie het nog niet heel erg wegrekken, maar we blijven maar doorsmeren. Hij heeft er verder geen last van.
Erik is echt hartstikke leuk om om je heen te hebben. Hij kan de gekste gezichten trekken en heeft al veel door. Hij luistert regelmatig als we nee zeggen. Vandaag heeft hij voor het eerst buiten rondgekropen, het gras vindt hij helemaal niets, maar op het terras vond hij het wel leuk. Af en toe zetten we hem op de glijbaan, maar hij vindt het niet heel erg geweldig. Hij loopt nu ook regelmatig met ons mee als we hem aan zijn handen vasthouden, maar vaak trekt hij nog zijn benen op, dan wordt hij liever gedragen.
Het traphekje staat nu, ik heb zelf maar uitgevogeld hoe ik het kan laten werken.